Share / Save

• Bent u nog niet geregistreerd? Registreer nu!
• Bent u uw wachtwoord vergeten? Klik hier.

Aanmelden

Onvoldoende rechten

Gebruiker niet gevonden

E-mail of login:

Foutief wachtwoord

Wachtwoord:

Wachtwoord onthouden ?

Aanmelden

gelieve uw naam in te vullen

Uw naam *

Geldige email invullen

Uw email *

Gelieve een reactie te geven

Uw boodschap

Geldige email invullen

Email ontvanger*

Spam protection: *

Gelieve de som in te vullen

is de som van 1 + 8

Verzend

De Duitse chemiegroep BASF heeft de drastische beslissing genomen om tachtig productiesites tijdelijk te sluiten en de productie in honderd andere vestigingen te verminderen. BASF reageert zo op de daling van de vraag naar chemicaliën en anticipeert op de alom aangekondigde economische krimp.

(tijd) - De boodschap van de Duitse chemiegigant lag de beurzen gisteren als een baksteen op de maag. Maar eigenlijk volgt BASF alleen maar het voorbeeld van andere bedrijven. Eerder al kondigden verschillende autofabrikanten en staalondernemingen aan de productie tijdelijk te zullen stilleggen. Dat lijkt een kettingreactie op gang te brengen,  want ook het Leuvense softwarebedrijf Metris, dat de autosector als grootste klant heeft, moet noodgedwongen knippen in zijn personeelsbestand. Tot dusver zijn het vooral industriële ondernemingen die deze noodgreep toepassen, maar dienstenbedrijven zullen zeker volgen.

De beslissing van BASF is bedrijfseconomisch gezien perfect logisch: het heeft geen zin de fabrieken te laten draaien als je met de producten niet weg kan. Maar de effecten van het besluit reiken een heel stuk verder dan BASF zelf. De kans is groot dat andere chemiegroepen hetzelfde zullen doen, en de weerklank die de beslissing krijgt, zal het vertrouwen van producenten en consumenten voort ondermijnen. Gezien de vloed onheilsberichten die de consumenten de jongste weken overspoelt, kan moeilijk worden verwacht dat zij de moed erin houden.

Zo ontstaat echter een neerwaartse spiraal die zichzelf voortdurend versterkt. De consument houdt de vinger op de knip van zijn portemonnee omdat hij barre economische tijden verwacht. De bedrijven schroeven hun activiteiten terug en schrappen banen omdat de vraag naar hun producten afneemt. Dit is geen gewone conjunctuurdip meer, we stevenen in sneltreinvaart af op een pijnlijke economische recessie omdat iedereen - consumenten, bedrijven, beleggers - in het defensief zit. Hoe feller de economische actoren zich wapenen tegen de economische rampspoed die op hen afkomt, hoe sneller die dichterbij komt.

De grote vraag is hoe de economie uit die infernale spiraal kan ontsnappen. De rente is al een keer verlaagd, en hier en daar werkt men aan een stimuleringsprogramma. Maar het gebeurt allemaal met weinig overtuiging. Om het tij te keren is een schoktherapie nodig, en het initiatief daarvoor kan alleen van de overheid komen. Ze moet daarvoor de grote middelen inzetten. Maar dat moet weloverwogen gebeuren, volgens een vooraf opgesteld plan. Op een chaotische manier subsidies en staatswaarborgen uitstrooien is niet de goede strategie.

Aan de strijd tegen de recessie hangt een zwaar financieel prijskaartje. Maar het is nu niet het moment om te beknibbelen op de dokterskosten of op de medicijnen. Want de patiënt is doodziek en zijn toestand gaat erop achteruit. Hem erbovenop helpen is de eerste prioriteit. Hoe de factuur betaald zal worden, is een zorg voor later. SMi

Reacties (11)