'Deze job pleegt roofbouw op mijn lichaam'

©Karoly Effenberger

Deze week bombardeerde de data- en nieuwsleverancier Thomson Reuters de KU Leuven voor de derde keer op rij tot de meest innovatieve universiteit van Europa. Hier maakt Luc Sels (50), rector en vader van vijf, zijn persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?
‘Materieel ben ik vrij onthecht, maar het grootouderlijk huis waarin ik woon, is belangrijk. Mijn grootmoeder speelde een grote rol in mijn leven, en ook mijn ouders woonden er. Voorts kom ik in de fase waarin de realisaties van de kinderen doorwegen. De oudste studeert af als burgerlijk ingenieur, de tweede zit in het traject duaal leren, de derde zet straks de stap naar de unief. Ze vliegen op eigen vleugels. Daar haal ik veel energie uit.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?
‘In eerste instantie mijn ouders. Ik heb ook jonge kinderen, en zij helpen met de opvang. Voorts mijn huidige partner, maar ook mijn ex-vrouw, met wie ik een goede band heb. Mijn doctoraatspromotor en de leraar Latijn die vier jaar lang bezield lesgaf in onze klas van acht leerlingen investeerden in mij. Ik zong ook in het Aarschots Jeugdkoor, de voorganger van Scala. Dirigent Frans Breugelmans is vorige week overleden. Zeven jaar lang had hij een zeer vormende rol. Ik zou ook veel collega’s kunnen noemen.’

Investeert u in anderen?
‘De KU Leuven heeft iets van een sociale beweging op een gigantische schaal. Het is een organisatie van 24.000 mensen die alle facetten van het leven omvat, van innovatie tot zorg voor patiënten en studenten. Daarnaast gaat een deel van ons gezinsinkomen naar goede doelen zoals Artsen Zonder Grenzen en Moeders voor Moeders. En al mijn inkomsten uit lezingen komen in een fonds waarmee we onze studenten in ontwikkelingswerk en buitenlandse diplomatieke competities ondersteunen.’

Gaat u soms in het rood?
‘Fysiek was het einde van de rectorcampagne het zwaarst: sindsdien is mijn weerbaarheid enkel gestegen. Al gaat deze job niet zonder roofbouw op mijn lichaam. Vier, vijf uur slaap wordt de regel. Mentaal ervaar ik vooral een zware belasting als ik ingrijpende beslissingen moet nemen die niemand anders eerder wilde nemen. En ik moet zeer snel switchen. Elk halfuur is er iets anders.’

Schrijft u soms mensen af?
‘Wie dat ontkent, liegt. Soms gebeurt het puur uit tijdsoverwegingen. De bereidheid tot consensus is een levenshouding die ik ook van tegenpartijen verwacht. Ik ben ook uiterst allergisch aan mensen die vanuit wraak ageren. Wat ook wel leeft, is de angst dat mensen dénken dat ik hen afschrijf. Ik kan onmogelijk op alle vragen tot overleg ingaan, al weet ik dat het om echte problemen gaat.’

Zijn uw persoonlijke en uw professionele leven in balans?
‘Die verhouding zit scheef. Op een week skiën na kan ik de niet-gewerkte dagen sinds augustus op één hand tellen. De kostprijs is groot. De kleinste staat erop in ons bed te slapen: dat zegt veel. Maar in mijn persoonlijke beleving is mijn balans zeer positief. De winst zit onder meer in het voorrecht om deze unief te kunnen dienen. De job levert ook een rijkdom aan ervaringen op. Wekelijks overleg ik met ministers of presidenten. Ik ga mee op staatsbezoeken en ontmoet mensen die ik anders nooit zou ontmoeten.'

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud