Advertentie
Advertentie

Alain Schifres,

columnist, over de modeMode is sociologie geworden. Ze moet te allen prijze verklaard worden. De triomf, twee jaar geleden, van de kleur, de videoclip en de lachwekkende accessoires (de door Madonna gepopulariseerde cowboyhoeden), was te wijten aan de economische heropleving: de mensen hadden zin om blij te zijn. De bevlieging voor de camouflagekledij was een uitdrukking van girl power, tot Osama bin Laden die trend een fatale klap toebracht. Dat de kleur zwart terugkeert omdat ze elk jaar terugkeert, is een gedachte die bij niemand meer opkomt. Buiten het religieuze aspect (vroeger handig uitgebuit door Madonna) is het dragen van zwart op feesten nochtans de logica zelve. Men ziet er namelijk geen sausvlekken op, noch het verschil tussen H&M en Alaïa. Het zwart is voor het kapitalisme wat het blauw was voor het maoïsme: een egalitaire tenue (men kan in dit verband betreuren dat het dragen van een smoking zo weinig in de mode is bij de armen). Le Vif/LExpressHugo Keuzenkamp,algemeen directeur van de Stichting voor Economisch Onderzoek, over de economie na 11 september en de overheidDe gebeurtenissen van 11 september zijn dramatisch maar in economisch opzicht minder ingrijpend dan velen denken. Het grootste risico is niet bestedingsuitval, maar onzekerheid over de toekomst. Die onzekerheid kan niet worden weggenomen met twijfelachtig monetair of budgettair jojobeleid. In plaats daarvan is een versterking van het structuurbeleid gewenst. Ook dat gaat met ups en downs, vallen en opstaan, maar de baten ervan zijn aanzienlijk. Het is gericht op verdere verbetering van het functioneren van markten en het verminderen van vermijdbare belastingverstoringen. De eigen opgave van de overheid is het falen van de publieke dienstverlening te corrigeren - maar ook dat is een structuurprobleem en geen kwestie van tijdelijk geld in bepaalde publieke sectoren pompen. SEO TopicsBernard Marchant,gedelegeerd bestuurder van de Brusselse mediagroep Rossel, over Vlaams-Waalse samenwerkingEr wordt veel gepraat over Vlaams-Waalse tegenstellingen, maar Franstaligen en Vlamingen kunnen nog altijd beter samenwerken dan Vlamingen met Nederlanders of met Fransen. Als we op technisch-commerciële basis samenwerken, overheerst het pragmatisme. Ik ben er absoluut niet van overtuigd dat een fusie of een andere vorm van financieel partnership daar veel meer aan kan toevoegen. Daar is vandaag ook geen grote nood aan. Maar wat commerciële samenwerkingen met Vlaamse mediagroepen betreft, staan we voor veel zaken open. De Standaard