Advertentie
Advertentie

Alles is mogelijk

De opzet van Chinindrest take-away, de jongste van het Nederlandse collectief Dood Paard, is eenvoudig: vier spelers en een dj zitten op de scène en beginnen samen te jammen met woorden en muziek. Zoals in de jazz wel vaker gebeurt, wordt een aantal elementen van tevoren uitgestippeld wat tekstfragmenten of muziekstukjes - waar de groep dan iedere avond een andere voorstelling uit laat ontstaan. De voltallige spelerskern van Dood Paard, zijnde Kuno Bakker, Gillis Biesheuvel, Manja Topper en Oscar van Woensel, voert een gesprek over de dingen van de dag, zowel op persoonlijk vlak als in een ruimere politieke, sociale of culturele context. Zin en onzin worden aangekaart en verstevigd met bestaande knipsels en het repertoire dat de groep door de jaren heen bijeen heeft gesprokkeld. Toneelteksten, krantenberichtjes of stationslectuur, in principe wordt geen enkel genre uit dit publieke gesprek geweerd. De dj, Steve Green, sampelt pijnlijke stiltes aan elkaar en bepaalt voor een groot stuk mee het algehele ritme van de voorstelling. Geluid, geïmproviseerde dialogen en bestaande zinnen worden onder het motto alles is mogelijk aan elkaar geregen in de hoop dat uit de veelheid aan materiaal keer op keer een geslaagde avond zal ontstaan, waarbij de grenzen tussen woorden en muziek voor even vervagen.Chinindrest take-away wordt op 14 en 15 november gespeeld in het kunstencentrum Monty, Antwerpen (inlichtingen en reservering: 03/238.91.81) en van 16 tot 18 december in De Vooruit, Gent (09/267.28.28).Akhe TheatreDe culturele centra t Getouw in Mol en De Werft in Geel presenteren deze week het woordloze Russische gezelschap Akhe Theatre. Opgericht eind jaren 1980 in Sint-Petersburg, ontwikkelde dit trio een heel eigen beeldende vorm die ze zelf omschrijven als Russian Engineering Theatre. De voorstellingen zijn opgebouwd uit een reeks schijnbaar loshangende schetsen die met een eigen logica aan elkaar worden geweven. Echt acteursspel of een klassieke spanningsboog komen er nauwelijks aan te pas. In de plaats grabbelen de drie in podiumgenres allerhande, van clownerie en komedie of poppenspel tot puur fysiek theater en dat gebruikmakend van een rist kleine, zelf in elkaar geknutselde objecten. Het resultaat zou naar verluidt een tikje absurdistisch zijn, maar dan zonder de bijhorende clichématige wendingen en met een minimum aan middelen. Voor de gelegenheid komt de groep langs met twee voorstellingen: het poëtische White Cabin op 19 en 20 november in Mol en Pookh & Prakh wat zoveel betekent als dons en veren en gaat over de liefde - op 22 en 23 november in Geel.Akhe Theatre is op 19 en 20 november te gast in t Getouw, Mol (inlichtingen en reservering: 014/33.08.88) en op 22 en 23 november in De Werft, Geel (014/57.03.41).Gij zult niet dodenIk denk dat het stuk appelleert aan het goede én kwade in elk van ons, de kwikzilveren vaardigheid die we allen hebben om iemand anders te worden wanneer we voor een hindernis staan of in een lastige situatie terechtkomen, aldus de Amerikaanse schrijver-cineast Neil LaBute over Bash uit 1999. Deze uit eenakters bestaande triptiek wordt momenteel bij Het Publiekstheater in Gent geënsceneerd door de jonge regisseur Michael Decock. Paul Mennes zorgde voor een gepaste vertaling van het materiaal. Doorheen twee monologen en een duet worden gewone mensen met de verleiding om gewelddaden te plegen geconfronteerd. In Medea Redux neemt een jonge vrouw (Veerle Dobbelaere) wraak op haar gewezen leraar die haar verleidde en dumpte; in Iphigenia in Orem speelt Mathias Sercu een zakenman uit Utah die tegelijk als slachtoffer, dader en getuige een misdaad ziet gebeuren; in A Gaggle of Saints beleeft een verliefd stelletje (Sophie Derijcke en Jef Ravelingien) een gruwelnacht. Eerlijkheid en een stevig moreel besef lijken niet opgewassen tegen de sluimerende gruwel diep vanbinnen.Bash wordt van 16 november (première) tot 7 december gespeeld in Publiekstheater/Arca, Gent (inlichtingen en reservering: 09/225.01.01).Absolute goedheidBinnen het Stokerij-project van De Bottelarij/KVS in Molenbeek krijgen kunstenaars allerhande vrij spel om kleinere projecten vorm te geven. Pieter de Buysser en zijn theater-VZW Lampe presenteren er op 19 november de korte film De Intrede. In een kwartiertje vertelt deze theatermaker-schrijver-filosoof hoe een mooie jongeling alles op het spel zet om in Brussel de absolute goedheid te prediken. Hij laat zijn liefje een paard zadelen en rijdt de hoofdstad binnen om er zoveel te beminnen en te geven dat hij er uiteindelijk aan ten onder gaat. Spelers van dienst zijn onder meer Benjamin Verdonck, Lise Solar, Willy Thomas, Robby Cleiren en Bruno vanden Broecke.De intrede wordt op 19 november om 20, 21 en 21.45 uur vertoond in De Bottelarij/KVS, Brussel (inlichtingen en reservering: 02/412.70.40).Woonboot in CairoNa zijn monoloog Yasser, geselecteerd voor het Nederlands-Vlaamse Theaterfestival 2002, werkte de acteur Sabri Saad El Hamus samen met de regisseur Aike Dirkzwager aan een grotere productie bij Toneelschuur Haarlem. De schrijfster Lisa de Rooy verdiepte zich in de roman In een roes op de Nijl van de Egyptische Nobelprijswinnaar Nagieb Mahfoez uit 1967 en brouwde er een heel nieuwe theatertekst uit. De spelers Mohammed Azaay, Bert Geurkink, Steve Hooi, Carly Wijs en Sabri Saad El Hamus zelf, vertellen de geschiedenis van een zekere Anies Zaki die op geregelde tijdstippen met enkele vrienden samenkomt op zijn woonboot in Cairo. Daar roken ze hasj, drinken en filosoferen tot ze erbij omvallen. Wanneer de idealiste Samara besluit zich in het mannengroepje te mengen, gaat de onderlinge verstandhouding aan het schuiven.In een roes op de Nijl wordt op 16 november gespeeld in CC Berchem (inlichtingen en reservering: 03/286.88.20). StierengevechtHet Antwerpse figurentheater Froe Froe gaf zijn nieuwste werkstuk de ondertitel De schoonste dag van mijn leven mee. Een en ander speelt zich af in een Spaanse arena, waar twee toreros elk een oor afsnijden van een stier en dan op de loop gaan. Het beest was echter niet zo dood als ze gedacht hadden en draaft hen dampend achterna. Om aan zijn wraak te ontsnappen, verbergen ze zich op het podium in een schijnbaar verlaten theatertje. Daar blijkt echter zowaar een meisje in de zaal te zitten, dat niet van plan is naar huis te gaan voor ze haar een volwaardige voorstelling hebben voorgeschoteld. De stierenvechters doen hun uiterste best om het publiek toch nog waar te geven voor het betaalde ticket. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de regisseur Jan Maillard en de acteurs-poppenspelers Tiny Bertels, Jan van Looveren, Peter Thyssen en Bruno Smeyers.Eet mij wordt van 15 november (première) tot 8 december gespeeld in HETPALEIS, Antwerpen (inlichtingen en reservering: 03/202.83.60). Daarna volgen reisvoorstellingen.Een doodse schoonheidHet vertrekpunt voor De Verrukking van het jonge collectief Skagen, een samenwerking met de Antwerpse theatergroep De Tijd, vormt de gelijknamige roman van Ivo Michiels uit 1999. In dit boek, dat het negende deel is in de zogenaamde Journal Brut-cyclus, doet Mathias Vermeijen een boekje open over zijn activiteiten en bizarre verlangens als begrafenisondernemer. In de liefde voor zijn job ziet hij zichzelf ook als chirurg, schoonheidsspecialist en beschermheer van zijn geliefde doden. Doorheen het praten en bevoelen van de lijken, ontwerpt hij een heel eigen plan, een radicale oplossing om een einde te maken aan het lijden van de mensheid. Bij Skagen gaan de spelers Yves Degryse en Caroline Rochlitz een dialoog aan met live muziek en een filmische interpretatie van het verhaal door de cineast Neel Cockx. Geen theaterversie van Michiels roman, maar één grote compositie die al zappende uit al deze disciplines wordt opgetrokken.De verrukking wordt op 15 en 16 november gespeeld in de Minardschouwburg, Gent (inlichtingen en reservering: 09/265.88.38). Reisvoorstellingen tot 1 februari 2003.Samenstelling: Jef AERTS