Als een land zonder vlag

Sabena heeft een gerechtelijk akkoord aangevraagd. Om die aanvraag kans op succes te bieden, heeft de regering er gisteren mee ingestemd de luchtvaartmaatschappij een overbruggingskrediet van 1,25 miljoen euro of 5 miljard frank toe te kennen, een krediet dat de onderneming een maand uitstel van executie moet bezorgen. In die maand hoopt de regering nieuwe privé-kandidaat-investeerders te kunnen aantrekken om met een nieuw, kleiner Sabena het - vooral Europese - luchtruim te kunnen kiezen. Sabena is een kat met negen levens, die al vaak ten dode was opgeschreven, maar dank zij veel overheidsgeld telkens nog maar eens aan een nieuw leven mocht beginnen. Als het om de nationale luchtvaartmaatschappij gaat, lijdt de overheid hier te lande aan therapeutische hardnekkigheid. Die hardnekkigheid moet blijkbaar goed maken dat steevast te laat met de therapie wordt begonnen. Er wordt slechts ingegrepen als de patiënt al terminaal is en de behandelende heelmeesters zijn steevast van het zachte soort. Sabena loopt steeds een oorlog achter. Toen het Blue Sky-plan werd gelanceerd, had Sabena al een plan-Müller nodig. Toen het plan-Müller er lag, was al een veel drastischer ingreep vereist en toen kwamen daar de terroristische aanslagen van 11 september bovenop. Het belette vakbonden en directie niet verder over het plan-Müller te onderhandelen, in het luchtledige, alsof 11 september niet bestond. Het overbruggingskrediet moet Sabena nu de tijd geven om eindelijk na te gaan denken over de luchtvaartwereld na 11 september, een oefening die zowat alle luchtvaartmaatschappijen ter wereld haar inmiddels hebben voorgedaan. Voor Sabena is die oefening bovendien in hoge mate zinledig: een maatschappij die al voor 11 september op sterven na dood was, is het na 11 september zeker. Maar de patiënt wordt nog een maand kunstmatig in leven gehouden in de hoop een opvolger klaar te kunnen stomen. Buiten slots op de luchthaven van Zaventem heeft Sabena evenwel niets meer te bieden. En dus zal er al weer rijkelijk overheidsgeld uitgedeeld moeten worden om investeerders te lokken, zonder enige garantie dat de maatschappij ditmaal wel een lang leven is beschoren. Steun aan ondernemingen in moeilijkheden strookt niet met de liberale beginselen. Maar voor Sabena worden die principes probleemloos opzij geschoven. Dit gebeurt deels uit misplaatste nationale trots. Een land zonder nationale luchtvaartmaatschappij wordt blijkbaar gelijkgesteld met een land zonder vlag. Géén land, dus. En dat terwijl de regering er als Europees voorzitter juist alles aan doet om ons op de wereldkaart te plaatsen. Daarbij komt nog dat het paars-groene verhaal er een is van groei en bloei. In dit verhaal is geen plaats voor sanering en sluiting. De nationale trots en het paars-groene optimisme in stand houden, dat mag best wat kosten. Stefaan HUYSENTRUYT