Advertentie
Advertentie

Als het woord het beeld verjaagt

Seks is het onderwerp waarover wellicht de meeste grapjes en grollen worden gemaakt. Dimitri Leue moet in die richting hebben gedacht toen hij voor Het Paleis in Antwerpen zijn nieuwste theatertekst Het kleine sterven schreef. De productie werd er één voor iedereen vanaf 16 jaar. Deze bepaling roept heel wat vragen op, en ook na de voorstelling zijn die nog niet volledig beantwoord. Want thema noch plot kunnen deze restrictie volledig rechtvaardigen.Het stuk verhaalt het wel en wee van het verliefde koppel Seppe en Hannah. Hun verliefdheid kristalliseert zich vooral in het spelen, niet alleen met elkaar maar ook in woorden. Aan hun lichamelijke liefdesspel komt echter bruusk een einde door de plotse ziekte van Hannah: haar hart blijkt erg zwak en van de dokter mag ze geen hartslag van meer dan 110 slagen per minuut hebben. Ze krijgt zelfs een speciaal horloge van haar dokter dat een alarm laat horen wanneer haar hart die kritische drempel overschrijdt. Het is dus gedaan met de opwinding. Zowel agressie als seks behoren voor haar definitief tot het verleden. Het enige wat rest, is het spel met woorden. Het vleselijke gemis blijkt echter zwaar te wegen, te zwaar voor Hannah.Niet alleen het verhaal is leuk en origineel gevonden, dit geldt ook voor de enscenering. De voorstelling is opgevat als een soort videotheatermix. De achterwand bestaat uit een groot videoscherm waarop gedurende de gehele voorstelling beelden worden geprojecteerd. Op het podium staan de twee acteurs, die bijna doorlopend live worden gefilmd en over dit eerste beeld worden geprojecteerd. Als op de achtergrond bijvoorbeeld een brug met een leuning wordt afgebeeld, dan bewegen de acteurs zich zodanig dat het lijkt alsof ze op die leuning zitten. Dat zorgt voor prachtige effecten. Bovendien weten de makers met deze technische hoogstandjes extra humor in de voorstelling te brengen. Het is wel jammer dat er ook heel wat woorden op het scherm worden geprojecteerd: het haalt de suggestieve kracht van de beelden soms onderuit.Het toneelbeeld begint veelbelovend, met een prachtige symbiose van vorm en inhoud. De vorm stijgt echter langzaam boven de inhoud uit, en tenslotte zien we de inhoud zelfs verdwijnen aan de einder. We krijgen woordspelletjes om de spelletjes voorgeschoteld. De tederheid en het fijne van het begin van de voorstelling raken volledig zoek. De productie wordt daardoor de dupe van zichzelf: waar het begin nog beeldend was, winnen op het einde de woorden. Net zoals de liefdeswoorden van de beide personages het halen op de lichamelijke warmte. Theater is in eerste instantie beeldend van aard; tekst kan daarin best een prominente plaats innemen de laatste jaren is er zelfs een revival van de tekst in het theater. Toch kan dat tijdens de voorstelling nooit zonder risicos het voortouw nemen. De nadruk kan liggen op sprekende personages, maar als het spreken de personages doet verdwijnen, smelten de overtuigingskracht en de waarachtigheid als sneeuw voor de zon. Aan knotsgek woordgebruik is er in deze productie in elk geval geen tekort. Bovendien heeft de tekst een stevige structuur, met duidelijke interne verwijzingen van begin tot einde. Het is pas in het laatste deel van de tekst dat de herhaling toeslaat en de schaduw van overdreven woordspelletjes boven het podium komt hangen: als je eindeloos dezelfde soort grapjes herhaalt verschrompelt zelfs de beste humor.Toch is Het kleine sterven in se een interessante productie, zodat er zelfs na het mindere einde nog heel wat zeggingskracht overblijft. Dit is zeker het geval voor de jeugdige toeschouwer, die zelf misschien met prille liefdesperikelen worstelt. Daarom is het eigenaardig dat Het Paleis deze productie aankondigt voor een +16 jaar-publiek. Pubers en jonge adolescenten kunnen aan deze voorstelling een interessante kluif hebben, en zullen zich bovendien wellicht minder dan volwassenen storen aan het licht theatrale, autodestructieve einde. SVaHet kleine sterven is vanavond om 20 uur te zien in Het Paleisin Antwerpen (03/202.83.60), daarna gaat de voorstelling tot begin maart op tournee door Vlaanderen (op 8 februari in het C.C. De Werft in Geel om 20u.15 (014/57.03.41), op 9 februari om 20u.30 in het C.C. De Plomblom in Ninove (054/34.10.01) en op 10 februari in de Kortrijkse Schouwburg om 20u.15 (056/23.98.55)). Voor meer inlichtingen kunt u terecht bij Het Paleis op bovenstaand nummer of op www.hetpaleis.kjt.be