Advertentie
Advertentie

Anet Bleich, columniste, over de antiglobalisten

De demonstranten die van Seattle via Praag naar Genua trekken om het IMF, de WTO, de G8 en Joost mag weten welke internationale instituties nog meer de oorlog te verklaren, hebben één opvallende eigenschap die de hoop wettigt dat ze zich in de toekomst tot een constructieve kracht kunnen ontwikkelen: het is een uitermate divers, internationaal gezelschap. Ze gebruiken Engels als voertaal en maken bij het plannen van hun acties volop gebruik van het internet. Ze zijn kortom het product, de kinderen, van de mondialisering waartegen ze zich zo radicaal afzetten. De manier waarop ze vormgeven aan hun protest doet echter sterk denken aan het kapot maken van de machines in de vroege dagen van die eerdere wereldlijke omwenteling, de Industriële Revolutie. Net als het met geweld trachten te verhinderen van internationale conferenties nu, was het vernietigen van machines toen een nutteloze en onzinnige, maar heel begrijpelijke uiting van woede en onbehagen over een ingrijpende en onvermijdelijke, chaotisch verlopende maatschappelijke ontwikkeling, die totaal nieuwe sociale verhoudingen zou scheppen. De arbeiders die hun machines stuksloegen, hebben het sociale vraagstuk op de agenda gezet, maar veel bijdragen aan een oplossing konden ze op die manier niet. De VolkskrantHernando de Soto, Peruaans econoom, over armoede en ondernemen in de ontwikkelingslandenLange tijd werd beweerd dat de economieën van ontwikkelingslanden niet of nauwelijks van de grond kwamen omdat de ondernemers te corrupt waren. Volgens mij vormen de ondernemers niet de oorzaak, maar de oplossing van het armoedeprobleem. Als je ziet tegen hoeveel moeilijkheden de informele bedrijfjes dagelijks moeten opboksen en hoe ze er desondanks in slagen het hoofd boven water te houden, kun je slechts bewondering hebben voor hun ingenieuze ondernemerschap. De informele economie is in veel derdewereldlanden en voormalige Oostblokstaten verantwoordelijk voor een groot deel van het bruto nationaal product. Als die honderdduizenden bedrijfjes gelegaliseerd zouden worden en als ze hun bezittingen in kapitaal konden veranderen, zouden de economieën van die landen een enorme sprong voorwaarts maken. KnackFons Trompenaars, managementadviseur, over de botsing tussen de directe Nederlander met de gesloten BelgAls je de historie van België kent, het vaakst bezette land van Europa in de laatste vierhonderd jaar, begrijp je best dat ze gek zijn op mosselen en oesters. Alleen als je ze in de juiste wijn legt, gaan ze vanzelf open. Maar je moet wel geduld hebben. De diffuse, meer gereserveerde cultuur van de Belg eindigt in een holisme dat soms meer op ongebreidelde netwerken gaat lijken. Het dilemma kan het best worden geslecht door geduld te betrachten bij een relatie. Nadat deze is genesteld, kan men in de juiste context heel direct communiceren. En uit eigen ervaring kan ik verzekeren dat de Belg de Nederlander dan op botheid kan verslaan. Goed voor de relatie. Het Financieele Dagblad