Advertentie
Advertentie

Arabische voorwaarden

Tien jaar na de Golfoorlog en tien jaar na de vredesconferentie voor het Midden-Oosten in Madrid, willen de VS een nieuwe internationale coalitie smeden om vanuit de Golfregio militair op te treden. Tien jaar geleden was het doel welomlijnd: Irak verdrijven uit Koeweit. Het doel van de internationale coalitie tegen het terrorisme na de aanslagen in de VS is dat veel minder. De Arabische landen zijn dan ook allesbehalve enthousiast om toe te treden.Een van de Amerikaanse beloftes tien jaar geleden om de Arabische wereld over de meet te trekken, was een vredesconferentie voor het Midden-Oosten. Uit die conferentie vloeide de formule land-voor-vrede voort, de Israëlisch-Palestijnse akkoorden van Oslo uit 1993 en het Israëlisch-Jordaanse vredesakkoord uit 1994. Tien jaar later zit het vredesoverleg tussen Israël en de Palestijnen volledig in het slop en lijkt het idee van een Palestijnse staat verder weg dan ooit. De Iraakse bevolking kreunt intussen nog altijd onder de internationale sancties die door de VN werden ingesteld na de Iraakse invasie van Koeweit.De pro-Israëlische houding van de VS in het Israëlisch-Palestijnse conflict is een van de factoren die de anti-Amerikaanse gevoelens in de Arabische wereld sterk hebben doen toenemen. Dit geldt ook voor het Amerikaanse beleid ten opzichte van Irak, dat zijn blazoen in de Arabische wereld als grote voorvechter van de Palestijnse zaak flink heeft weten op te poetsen.De Palestijnse president, Yasser Arafat, die tijdens de Golfcrisis de kant koos van Bagdad, heeft zijn les geleerd en schaarde zich meteen achter de internationale coalitie tegen het terrorisme. En dat terwijl hij door de Israëlische premier, Ariel Sharon, onlangs nog zelf bestempeld werd als een Osama bin Laden. Sharon liet weten dat Israël niet bereid is de prijs te betalen voor de internationale coalitie. De Israëlische premier blijft zich dan ook verzetten tegen de door de VS gewenste ontmoeting tussen Arafat en de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Shimon Peres.Een ontmoeting van Arafat en Peres heeft op dit moment vooral een hoge mediatieke waarde. De kans dat de ontmoeting ruim een jaar na het begin van de tweede intifada concrete en blijvende resultaten oplevert, is vrij klein. Peres heeft immers enkel een mandaat om te praten over de beëindiging van het geweld, terwijl er bij de Palestijnen veel meer op het verlanglijstje staat.Toch moeten de diplomatieke inspanningen om de Arabische landen ervan te overtuigen in de coalitie te stappen, verder gaan dan de geruststelling dat de strijd niet gericht is tegen de islam. Het Israëlisch-Palestijnse dossier en het sanctieregime tegen Irak worden door de Arabische landen beslist op tafel gelegd. Sommige landen zullen er ook op wijzen dat terrorisme en verzet tegen een Israëlische bezetting niet hetzelfde is. De Arabische Liga heeft dan ook al laten weten nooit te zullen instemmen met een aanval tegen een Arabisch land. De westerse diplomatie kan deze Arabische gevoeligheden niet over het hoofd zien, want de internationale coalitie tegen het terrorisme staat of valt met de steun van de Arabische landen. Ludwig DE VOCHT