Arbeidsherverdeling, of de premisse dat te weinig mensen te veel werken

(tijd) - In Europa valt het moeilijk te geloven, maar een belangrijk diskussiepunt in de VS is de vraag of er niet te veel mensen aan het werk zijn. Zeer zeker, meent een aantal professoren. De tewerkstelling is nu zo hoog dat bijkomende ekonomische groei de prijs van arbeid gaat opdrijven en de cyclus in looninflatie zal doen uitmonden. Ideeën als arbeidsherverdeling, vierdagenweken en solidariteit van diegenen die het geluk kennen nog een baan te hebben met diegenen die niet aan de bak komen, hebben in een dergelijke omgeving uiteraard niet veel zin. In Europa hebben we dat 'probleem' niet. Kennelijk is de basisidee hier nog altijd dat te weinig mensen te veel werken. Een en ander levert toch wel wat stof tot nadenken. De struktuur van de Verenigde Staten en de Europese landen verschilt ongetwijfeld vrij essentieel op een aantal punten, maar is op een groter en belangrijker aantal punten vergelijkbaar. Beide zijn het ekonomische zones met een volwassen ekonomie, een grotendeels gelijklopende demografische evolutie, stevige demokratische regimes en in min of meerdere mate bijgestuurde marktekonomieën. Hoe kan het dan, dat een in belangrijke mate gelijklopend ekonomisch weefsel, dergelijk uiteenlopende resultaten geeft op het vlak van de tewerkstelling?