Advertentie
Advertentie

Architecturale schilderkunst

Het Museum van Deinze en de Leiestreek brengt een kleine retrospectieve van de in 2001 overleden Antoon de Clerck. De kunstenaar was van opleiding typograaf en binnenhuisarchitect. Als schilder werkte hij in de stijl van De Nieuwe Visie, daarin beïnvloed door het werk van Roger Raveel. Ook de popart en het hyperrealisme was De Clerck genegen. Verder nam hij al vrij vroeg, vanaf de jaren 70, architecturale elementen in zijn kunst op. Hij goochelde, via een abstract spel van diagonalen, horizontalen en verticalen, met de illusie van diepte en perspectief. In 2000 begon De Clerck het architecturale uvre van Luis Barragán (1902-1988) te bestuderen. De muur, het vlak en de opening waren bij deze Mexicaanse architect de hoofdelementen in de perceptie van de werkelijkheid. De Clerck zou een reeks schilderijen maken, die hij Visuele Hygiëne noemde, waarin hij de muren van Barragán opnam in zijn eigen wereld. De Clerck verving de massiviteit van de muren door de leegte. De textuur van het doek en de wijze van het aanbrengen van de verf speelden bij hem ook een belangrijke rol. De vele kleine voorstudies en schetsen van De Clerck wijzen op het experimentele karakter van wat oogt als een rationele en uitgepuurde schilderkunst.Museum van Deinze en de Leiestreek, Matthyslaan, 3-5, 9800 Deinze. Van 14 december 2002 tot 19 januari 2003. Open van dinsdag tot vrijdag van 14 tot 17.30 uur, op zondag van 10 tot 12 uur, en van 14 tot 17 uur. Toegang 2,50 euro. Stranden en blikkenEen tentoonstelling in de Venetiaanse Gaanderijen in Oostende, waarvoor Roland Laridon als commissaris optreedt, brengt een ode aan De koningin der badsteden, zoals Oostende vroeger publicitair heette. De expositie Stranden en blikken brengt beeldende kunst en literatuur samen. Uiteraard is er werk te zien van de twee beroemde Oostendse kunstenaars James Ensor en Léon Spilliaert. Er worden tal van geschilderde, geëtste of getekende haven- en stadszichten van hen getoond. Van Spilliaert is er een onbekend werk, getiteld Hofstraat, afkomstig uit een privéverzameling. Verder is ook Félix Labisse aanwezig met het schilderij Bonjour monsieur Ensor. Werk van Constant Permeke, die ook een hele tijd in Oostende woonde en werkte, werd voor deze tentoonstelling merkwaardig genoeg niet geselecteerd. Wel wordt een hedendaagse visie op Oostende getoond via de aquarellen en schilderijen van Liliane Vandenbroucke en de fotos van Valère Prinzie. Van Xavier Tricot is er het doek Souvenir dOstende. De literatuur is vertegenwoordigd door Eric de Kuyper en Charlotte Mutsaers, beiden verliefd op de badplaats. De fascinatie voor de zee is het Leitmotiv in het oeuvre van beide schrijvers. Van hen worden literaire documenten en realia getoond. Tenslotte heeft men in Oostende een vier meter lang schaalmodel van de Koninklijke Gaanderijen en het Thermae Palace bovengehaald, een maquette die meer dan 50 jaar oud is en ooit diende om Oostende toeristisch te promoten. Venetiaanse Gaanderijen, hoek Zeedijk-Parijsstraat, 8400 Oostende. Van 14 december 2002 tot 16 februari 2003. Open elke zaterdag van 14 tot 17 uur, elke zondag van 10 tot 12 uur en van 14 tot 17.00 uur. Tijdens de kerstvakantie dagelijks open van 14 tot 17 uur. Gratis toegang. Info: 059/56.20.15.Actuele kunst in HasseltDe van oorsprong Limburgse kunstenaar met de Franse naam, Michel François, geboren in 1956 in Sint-Truiden, exposeert in het CIAP in Hasselt. François probeert met zijn tekeningen en multipels de wereld te zien door de ogen van een kind. Poëtisch en humoristisch beeldt hij het intieme van een mondholte uit, de plastische warmte van een broekzak, de eigen doorsnede van zijn lichaam vastgesnoerd in een broeksriem. Een van de getoonde objecten, een ready made, is niet meer dan een eenvoudige hamer geplaatst op vier nagels. Een hamer op rust, zegt de kunstenaar, de tijd van de handenarbeid is voorbij. De hamer was ook het symbool van het communisme, van een ideologie. Ook de ideologieën mogen inslapen. Ook nog in Hasselt, maar dan in het Cultureel Centrum, lopen drie tentoonstellingen tegelijk. Van Paul Gees (1949) worden sculpturen en tekeningen getoond. Gees is bekend om zijn voorstellingen waarin hij de spanning tussen diverse materialen en het evenwicht tussen de volumes op de spits drijft. In zijn abstracte sculpturen, opgebouwd met hout, staal, steen, glas en plaaster, worden ratio en emotie haarfijn op elkaar afgestemd. Van de Luikse kunstenaar Alain Janssens (1956) toont het Cultureel Centrum een 50-tal zwartwitfotos van alledaagse objecten. De identiteit van veel voorwerpen is raadselachtig, ook al omdat ze baden in schaduwen. Janssens zegt: Het gaat om het fotograferen van wat je inademt, wat je aangeboden wordt, wat aan je blijft kleven. (...) Het is een soort van kijken en zien vooraleer de rede de overhand neemt. De derde tentoonstelling brengt potloodtekeningen en schilderijen van Bruno Hardt (1971). De tekeningen zijn evocaties van landschappen, of beter van natuureilanden gevonden tussen het kluwen van de Belgische autosnelwegen. Die landschappen keren ook terug in een reeks schilderijen, opgevat als een storyboard. Want de landschappen veranderen en verdwijnen voor men het goed beseft. Er wordt van Bruno Hardt ook een reeks kleurrijke portretten getoond, met personages die allen op elkaar gelijken, als ging het om seriemensen. CIAP, Zuivelmarkt 44, 3500 Hasselt. Tel.: 011/22.53.21. Tot 18 januari 2003. Open van dinsdag tot vrijdag van 11 tot 18 uur, op zaterdag van 14 tot 17 uur. Cultureel Centrum Hasselt, Kunstlaan 5, 3500 Hasselt. Tel.: 011/22.99.31. Tot 12 januari 2003. Open van dinsdag tot zondag van 10 tot 17 uur. Gesloten op 24, 25, 26 en 31 december, en op 1 januari. Samenstelling: Bert POPELIER