Advertentie
Advertentie

Arie de Geus, oud-Shell-topman, over de nieuwe economie

Het kapitalisme is dood. Geld is er in de westerse wereld in overvloed. De jarenlange besparingen en de rendementen die daarop zijn gemaakt, hebben ertoe geleid dat kapitaal al geruime tijd niet meer de kritische factor is in het productieproces. Let wel, het kapitalisme is alleen in puur economisch zin dood. In de hoofden van mensen, in wetgeving en in boekhoudingen van bedrijven leeft het gewoon voort. Dat zijn waardepatronen en conventies die decennia kosten om te veranderen. (...) In de nieuwe economie waar we ons nu bevinden, wordt het verschil gemaakt door mensen. De werkelijke activa van een onderneming zijn helemaal niet in de balans terug te vinden. De basisregels veranderen. Het lastige is dat ondernemingen nog steeds worden geleid door managers met een boekhoudersmentaliteit, of met een ingenieursmentaliteit. Het gaat niet langer om een maximale opbrengst voor de kapitaalverschaffer, maar om maximaal talent binnen te halen en vast te houden. Winst is niet het doel van het ondernemen, maar het resultaat ervan. Het Financieele DagbladBea Cantillon, hoogleraar en politica, over de sociale zekerheidEfficiëntie en legitimiteit zijn niet hetzelfde. De legitimiteit is de vraag in hoeverre je een systeem kunt uitdragen dat breed gedragen wordt door iedereen. De vraag naar legitimiteit verschilt naargelang van het stelsel. Kinderbijslag is een heel legitiem stelsel, want het is universeel en steunt op een zeer eenvoudig principe van rechtvaardigheid. Het geldt zowel voor werklozen als voor bankdirecteurs. Is het daarom efficiënt? Natuurlijk niet. De werkloosheid ligt moeilijker. Het zijn vooral de minderbetaalden die weinig bijdragen tot het systeem, die werkloos worden. De beter betaalden kennen nauwelijks werklozen. Dit systeem kan dus niet steunen op welbegrepen eigenbelang. Dat maakt het heel kwetsbaar. TrendsWalter Laqueur, verbonden aan het centrum voor strategische en internationale studies in Washington, over de aanpak van terroristenZonder de hulp van een staat zal de macht van de terroristen veel kleiner worden. Vandaar de noodzaak de staten aan te pakken die terroristen beschermen en helpen. Ze moeten voortdurend in de gaten worden gehouden en bedreigd worden met grootscheepse strafmaatregelen. Als dat inhoudt dat Bagdad moet worden gebombardeerd, dan moet dat maar. Er zit een kern van waarheid in Caligulas lijfspreuk Oderint dum metuant (ze mogen me haten, als ze me maar vrezen). Op dit moment zijn de terroristen en hun beschermers niet echt bang. Niet omdat ze moedig zijn, maar omdat ze in een fantasiewereld leven. Misschien wordt het tijd hun de gevolgen van hun daden onder de neus te wrijven. The Wall Street Journal Europe