Advertentie
Advertentie

Avishai Margalit,

politiek essayist en laureaat van de Spinozaprijs, over het Israëlisch-Palestijnse conflictIk weet dat dit wel vaker wordt gezegd, maar de huidige situatie is extreem gevaarlijk. Wat er in de komende weken gebeurt, kan de toekomst van het Midden-Oosten voor decennia bepalen. Er zijn verschillende spanningen die een rol spelen in het Israëlisch-Palestijnse conflict, maar tot nu toe was het in de eerste plaats een nationaal conflict. Dat kan erg bitter zijn, maar het blijft een seculier conflict, dat op verschillende manieren kan worden opgelost. Nu dreigt het te veranderen in een religieuze oorlog. Wat er dan op het spel staat, zijn absolute waarden waarover niet onderhandeld kan worden. In plaats van een oplossing na te streven in jaren wordt de afloop naar een verre toekomst verschoven. De MorgenRonald Plasterk, columnist, over de oorlog tegen Osama bin LadenAlle voorspelbare bezwaren zijn vanaf dag één aangevoerd: we wisten niet of Osama bin Laden er achter zat (bezwaar nooit meer gehoord, sinds Bin Laden zijn eigen videos ging verspreiden); er was geen reden om te denken dat hij iets met de Taliban te maken had (dat bleken de Taliban zelf niet eens te ontkennen); en vooral waren de sceptici er zeker van dat het totaal onmogelijk was een oorlog in Afghanistan te winnen, zie Vietnam, zie de mislukte pogingen van de Russen. 64 dagen heeft het geduurd, twee maanden. De islamitische wereld is niet massaal in opstand gekomen tegen het Westen, de massas in Pakistan en elders hebben niet hun leiders aan de kant gezet en er is geen derde wereldoorlog uitgebroken. Twee maanden lang is er fel geageerd tegen deze oorlog, en toen was het opeens knap werk. De VolkskrantGeert Reuten, docent politieke economie aan de Universiteit van Amsterdam, over vrij kapitaalverkeerVrij kapitaalverkeer is het sluitstuk van het economisch liberalisme. Het is kwalijk omdat grote bedrijven daardoor landen tegen elkaar kunnen uitspelen: ze investeren in landen die hen het minst hinderen op het gebied van milieuwetgeving en die het minste belasting heffen op hun winsten of de inkomens van het topmanagement. Landen onderbieden elkaar steeds verder. En arme landen moeten daarin steeds een stap verder doen dan de rijke landen. Vrij kapitaalverkeer verlamt op deze terreinen de politiek-economische manoeuvreerruimte. Maar het is òòk een sluitstuk van het economisch liberalisme omdat het de economische democratie in feite verhindert: economische machthebbers dirigeren hun bedrijven naar landen die hun vrijheid onaangetast laten. De Volkskrant