BakameJeroen Janssen/Pieter van Oudheusden Uitg

Bakame Jeroen Janssen/Pieter van Oudheusden Uitg. Oogachtend De Vlaming Jeroen Janssen maakt niet direct strips die aan een groot publiek zijn besteed. Zijn nieuwste, 'Bakame', is dat al evenmin. Janssen bracht een tijd door in Rwanda en dat merk je ook in zijn strips. 'Bakame' is helemaal geinspireerd op die typisch Afrikaanse vertellingen, die nauw aansluiten bij onze dierenfabels. Met dat verschil dat de moraal ontbreekt en dat alles verwijst naar een Afrikaanse leefwereld, waarin overijverige en corrupte staatsdienaars het moeten afleggen tegen het slinkse individu. En dat individu is zelden een lichtend voorbeeld voor de samenleving. In dit geval betreft het een luie maar sluwe haas, Bakame - een typische macho zeg maar - die zoveel mogelijk bananenbier wil drinken en vrouwen wil veroveren. De domheid van de staatsambtenaren, geincarneerd in onder meer een hyena, een leeuw en een aap, is daarbij een grote hulp. Tersluiks verwijst Janssen ook naar de invloedrijke macht en het geweld van de militairen in de Afrikaanse samenleving. Verwacht van deze strip niet veel meer dan een vlotte en kleurrijke vertelling. Kleurrijk, ook in de letterlijke zin van het woord, want Janssen gebruikt voor zijn karikaturale tekeningen (enkel de vrouwen ontsnappen eraan) de felle kleuren die we kennen uit de primitieve Afrikaanse schilderkunst. Alleen jammer dat die bij het afdrukken niet echt tot hun recht zijn gekomen. Wayne Shelton 3 Het Contract Denayer/Van Hamme/CailleteauUitg. Dargaud Een afrekening die gebaseerd is op wat in de twee eerste albums is gebeurd. Dat is zeer in het kort de inhoud van het derde Wayne Shelton-album, waaraan de medewerking van cultscenarist Van Hamme ('XIII', 'Largo Winch', 'Thorgal') op het eerste gezicht miniem is geweest. Want echt vernuftig zit dit derde album niet in elkaar. De charmeur en avonturier Shelton bezorgt de erfgenamen van zijn vrienden die bij het vorige 'contract' overleden hun deel van de buit. Maar hij wordt op de hielen gezeten door huurmoordenaars, die handelen in opdracht van Mister Quayle, zijn aartsvijand die de vorige albums wel heeft overleefd. Tijd dus om definitief af te rekenen. Denayer mag doen waar hij goed in is: actiescenes tekenen met wagens en motoren in een prominente rol en af en toe een romantisch intermezzo met wat pikante lingerie of een gewaagd badpak. Zijn dat trouwens ook niet de vaste ingredienten van een leuke James Bond-film? De vergelijking is alleszins niet uit de lucht gegrepen. Oki 5. De Geest in het Park Christian Godard/Erik Juszezak Uitg. Arboris De Japanse Oki Hanisutchi slaagt er als au pair steeds weer in een job te vinden bij seksueel geobsedeerde, sadistische maniakken die jonge meisjes molesteren. In dit geval is de schurk van dienst een of andere Corsicaanse Tomasini die zijn nichtje opgesloten houdt in een luxueuze villa met een uitgestrekt park en haar daar mishandelt. Van de weeromstuit heeft het meisje zich een denkbeeldige minnaar gecreeerd, aan wie ze haar hart uitstort in brieven. Met behulp van haar politievriend rolt Oki het netwerk op dat achter Tomasini schuilgaat en bevrijdt ze het meisje uit zijn klauwen. Het expliciete vrouwelijke naakt zal heel wat mannelijke lezers naar dit stripje lokken, maar achteraf zitten ze opgescheept met een flinterdunne story. De Vijand 2. De Heks, Pagliaro/Pancini/RobberechtUitg. Casterman De invloed van de film 'Seven' (over een seriemoordenaar) is in 'De Vijand' duidelijk merkbaar. In het Amerikaanse Fairmount wordt een reeks gruwelijke, rituele moorden gepleegd: mensen worden gefolterd, gevild en in hun lichaamsopeningen worden vliegen achtergelaten, een verwijzing naar Beelzebub, de Heer van de Vliegen. Op de muren blijven inscripties achter in het bloed van de slachtoffers. De razend knappe criminologe Yasmine Giggs vermoedt dat haar vader er iets mee te maken heeft. In het tweede album herhaalt het patroon zich: gelijkaardige rituele moorden, maar dan in het Texaanse stadje Julesburgh. Op de muur staat dit keer geschreven: 'Eleonora Giggs is a witch'. Eleonora is de moeder van Yasmine. Yasmine achterhaalt dat een van haar voorouders als heks is verbrand in de 18de eeuw. Maar daarmee blijven alle raadsels uiteindelijk onopgelost, wat van 'De Vijand' toch wel een intrigerende serie maakt. Bovendien gaat er een dreigend sfeertje uit van de tekeningen van Pagliaro waarin rood en tinten van bruin overwegend zijn. Samenstelling: Rik PAREIT