Advertentie
Advertentie

Belgiekske

Italietta, het kleine Italië, zo omschreven de Italiaanse dagbladen in de aanloop naar Euro 2000 hun nationale elftal. Deze squadra was een klein ploegje, met weinig talent, geen begeestering en tegenvallende uitslagen. Ook in de Vlaamse kranten deden zogenaamde voetbalkenners denigrerend over Italië. Van groep B maakten België en Turkije de meeste kans op de kwartfinale.Dat varkentje zouden we eens snel wassen. Volgens Marc Wilmots moesten de Belgen voor de overwinning gaan. Is Italië geen maatje te sterk voor ons, vroeg de tv-reporter voorzichtig. Neen, repliceerde een zichtbaar ontspannen Wilmots. België vertrekt van zijn eigen sterkte. Er zit veel kwaliteiten in deze groep. Ex-bondscoach Georges Leekens zou het niet beter gezegd hebben.De Belgen maakten één grote fout. Als er gesproken werd over een klein Italië, dan was dat naar Italiaanse normen. Naar Belgische normen is Italië nog altijd een getalenteerd elftal. Cannavaro-Nesta achteraan en Totti-Del Piero vooraan, daar kunnen wij alleen van dromen. Naar Italiaanse normen is België een Belgiekske, een poes die een hoge rug opzet, maar ongevaarlijk blijft.Bovendien heeft Italië meer voetbalintellekt dan België. Als u het niet gelooft, kijk maar eens naar de gelaatsuitdrukking van Gert Verheyen. Na hun doelpunt schoven de Italianen een lijn achteruit, waardoor de Rode Duivels enkele halve kansjes kregen, en de illusie dat ze goed speelden. Toen de brandstof op was, prikte Italië nog een balletje tegen het net. Wilmots werd verkozen tot meest verdienstelijke Belgische speler. Omdat hij zo veel gelopen had.