Blairs euroHugo Dixon

Als het aan de Britse premier, Tony Blair, ligt, gaat het pond op in de euro. Ooit komt het zover, maar wellicht niet meer in dit decennium. Over het al dan niet vervangen van het pond door de euro wordt al jaren gediscussieerd, zowel in het Verenigd Koninkrijk als daarbuiten. Daarbij wordt steevast druk gespeculeerd over het moment waarop de Britten bereid zullen zijn hun prestigieuze nationale munt op te geven. De jongste tijd is de speculatie weer aangewakkerd, en volgens de meeste commentatoren zit een snelle toetreding er niet echt in. Allereerst is er het gegeven dat de huidige regering ten hoogste tot mei 2006 aan de macht kan blijven. Voor de regering-Blair is het onmogelijk een toetreding nog voor die datum rond te krijgen, al was het maar vanwege al de heisa die is ontstaan door de fel betwiste rol van de Britten in de Iraakse oorlog. Bovendien is Tony Blair de enige politicus met enig gewicht die echt enthousiast is over de euro. Dat betekent dat Blair er alleen voorstaat om zijn minister van Financien, Gordon Brown, te overtuigen. Een moeilijke opdracht, maar een peulschil in vergelijking met het echt delicate werk: het overtuigen van de Britse bevolking dat het opgeven van het pond een goede zaak is. Toen Blair nog erg populair was had dit misschien gekund. Na Irak en de dood van de wetenschapper David Kelly is de kans op succes aan flarden geschoten. Blairs geloofwaardigheid is nog slechts een fractie van voorheen. Het ziet er dus niet naar uit dat de huidige regering de euro erdoor krijgt. Dat brengt ons bij de vraag of de volgende regering het wel zal kunnen. De voorwaarde voor een positief antwoord is een eerste minister die bereid is zijn nek uit te steken. Want als de Britten 'nee' antwoorden in het referendum, betekent dat zwaar gezichtsverlies voor het regeringshoofd. Dat hoofd is bovendien waarschijnlijk Tony Blair zelf, die volgens de peilingen nog steeds de volgende verkiezingen wint. Maar of Blair het uithoudt tot 2010 is een andere zaak. En dat Blairs opvolger even enthousiast is over de euro, valt zeer te betwijfelen. Het lijkt dus meer dan redelijk aan te nemen dat een toetreding er dit decennium niet meer inzit. En dat hoeft op zich niet eens zo slecht te zijn. Hoe meer de euro ingeburgerd is in de rest van Europa, hoe makkelijker de Britten zich zullen laten overtuigen om mee te doen.