Advertentie
Advertentie

BoycotBeijing!

Met een overdonderende meerderheid wees het IOC deze week de Olympische Spelen van 2008 toe aan Beijing. China reageerde bevrijd. Een volksfeest, al dan niet georkestreerd, zette het Plein van de Hemelse Vrede in vuur en vlam.De dwaze meisjes dansten op het Plein van de Hemelse Vrede. Als ballerina's voerden ze een dodelijke choreografie op. Flirtend met de tanks. Een danse macabre, vanuit het purper van hun ziel, als ode aan de vrijheid. Ze beseften het niet. Ze begrepen niet dat prikkeldraadcommunisten uit de autoritaire school van Lenin, Stalin en Mao de gave van de zelfspot missen. Die houden niet van tartende dans, van kwetsbare onschuld, van sensuele strelingen, van een ongeknechte geest. De tanks maaiden de dwaze meisjes in 1989 van het plein. Sindsdien weet niemand nog waar ze zijn.Deze week werden de Olympische Spelen van 2008 toegewezen aan Beijing. De Chinese autoriteiten zullen de economische en publicitaire effecten van de Olympische Spelen misbruiken ten voordele van hun eigen corrupte regime. Het woord is aan Harry Wu. Hij heeft recht van spreken. Harry Wu is de bekendste dissident van China. Als eerste politieke gevangene openbaarde hij in 1992 de vernederende ervaringen die hij, samen met duizenden anderen, onderging in de Chinese Goelag. In zijn boek Bittere Kou beschrijft Harry Wu de troosteloze, zwarte slaap die zijn pariabestaan gedurende negentien jaar versluierde. In een systeem van zware dwangarbeid, systematische uithongering, marteling en rechteloosheid. Zijn misdaad? Hij raakte verliefd op de verkeerde vrouw, verkoos als student honkbal boven de studie van de communistische beginselen en reageerde met ironie op de dwanggedachten van de Partij.Tussen 1990 en 1999 registreerde Amnesty International 18.914 executies in China. Talrijke werden voltrokken in uitverkochte sportstadions. Opgevoerd als een totaalspektakel, een tot in de perfectie geregisseerde show. De Volksrepubliek is er klaar voor. De rij schendingen van de mensenrechten is schier eindeloos: willekeurige arrestaties, onrechtvaardige processen, langdurige opsluitingen zonder beschuldiging of verhoor, doodstraf. De dictatuur stuurt ze met duizenden naar de hel. In de werkkampen worden vakbondsleiders, protesterende boeren, politieke activisten, kunstenaars en schrijvers, voorstanders van de liberale democratie en vrijhandel, leden van etnische minderheden en religieuze groeperingen zonder pardon heropgevoed. Foltering en verkrachting zijn er dagelijkse praktijk. De Tibetaanse regering in ballingschap verwerpt de keuze voor China als een internationale steunbetuiging aan de gewelddaden van het regime.De respectabele Engelse krant The Times reageert scherp op de keuze van het IOC: China zal, met zijn 1,3 miljard inwoners, de honger naar nieuwe markten van de sponsors moeten stillen. Het IOC lapte de kwestie van de mensenrechten aan de laars en negeerde alle statistieken van Amnesty International. Het IOC is een meester in het dichtknijpen van het ene oog, tot het bewijs van het tegendeel haar in het gezicht springt. Als er niets in Beijing verandert, dan zullen de Spelen China en de wereld in 2008 eerder uit elkaar drijven dan samenbrengen. De droom van de grenzeloze afzetmarkt zou wel eens een luchtbel kunnen zijn.No one is innocent, wees Antonio Samaranch alle kritieken hooghartig van de hand. Respect voor het individu, het zal de bejaarde olympische vorst worst wezen. Bij de oudgediende van de fascistische Spaanse generaal Franco wekt het begrip vrije meningsuiting voornamelijk irritaties op. Samaranch sloot tijdens zijn legislatuur een pact met het bedrijfsleven. De twaalf grootste multinationale ondernemingen ter wereld sloegen, in ruil voor miljoenen dollars, munt uit het olympische embleem. Het IOC rekende zich rijk aan inkomsten via wereldwijde televisierechten, merchandising en ticketverkoop. China is op dat gebied de laatste onontgonnen kaap van de planeet.Ik zeg het u voor de duizendste keer, schreeuwde Lou Dapeng voor de televisiecameras. De kolderieke woordvoerder van de Chinese Sportfederatie ratelde maar door. De Spelen zouden de netelige mensenrechtenkwestie tegen 2008 eenvoudig oplossen. De voorbeelden uit het verleden bewijzen het tegendeel. Het toekennen van internationale sportevenementen aan éénpartijstaten temperde nooit de tirannieke aspiraties. Integendeel. Zowel Mussolini (WK 1934, Rome) en Hitler (OS 1936, Berlijn) als Videla (WK 1978, Argentinië) en Brezjnev (OS 1980, Moskou) sponnen garen uit de combinatie van de wereldwijde media-aandacht en plaatselijke massahysterie.Laat de olympische gedachte, na een eeuw pendelen tussen de wereldpolitiek en het grote geld, even terugkeren naar zijn oorsprong als beweging van de universele broederschap. Die sluit naadloos aan bij de klare boodschappen van Amnesty International: afschaffing van de doodstraf; vrijheid van mening, godsdienst, cultuur en vereniging. Dit simpele betoog voor de rechten van de mens vindt bij de Chinese leiders slechts een dovemansoor. De dwaze meisjes van het Plein van de Hemelse Vrede hebben nog een dans tegoed, beste Jacques. Boycot Beijing!In deze rubriek zoekt sportschrijver Raf Willems elke week naar de nuance in de hectische wereld van de topsport.