Advertentie
Advertentie

Brice De Ruyver, hoogleraar strafrecht aan de Universiteit Gent, over

de nieuwe drugswetDe toekomst zal uitwijzen dat Louis Tobback het verkeerd voor heeft als hij zegt dat wij, specifiek vanuit Noord-Frankrijk, overspoeld zullen worden door cannabisgebruikers op zoek naar hun joint. Er zal morgen in principe op de Belgische illegale cannabismarkt geen gram meer te krijgen zijn dan nu het geval is. Net zo min hoeft Wim Kok officieel protest aan te tekenen bij zijn Belgische collega. Wie zich in het verleden vanuit België kwam bevoorraden, zal dat in de toekomst ook doen. Veel meer zullen het er niet zijn. Drugstoerisme en aanverwante fenomenen zijn schoolvoorbeelden van maatschappelijke overlast en daar wordt in de toekomst in alle duidelijkheid strafrechtelijk tegen opgetreden.De StandaardLouis Michel, minister van Buitenlandse Zaken, over zijn weigering samen met het Vlaams Blok te verschijnen in het VRT-programma De Zevende DagDoor met een vertegenwoordiger van het Vlaams Blok in hetzelfde programma te verschijnen, zou ik medeplichtig zijn aan de banalisering van extreem-rechts. Ik zou hen geloofwaardigheid geven. Wel, ik weiger dat. Ook de media zouden een cordon sanitaire moeten respecteren. Ik begrijp dat dat niet gemakkelijk is omdat het om verkozenen gaat. Maar als de vierde macht moeten de media hun verantwoordelijkheid opnemen. Indien zij het Vlaams Blok niet systematisch op dezelfde voet hadden behandeld als de democratische partijen, dan was die partij nu niet zo groot. De Franstalige media hebben altijd geweigerd het Vlaams Blok een forum te geven.De MorgenGilbert Roox, journalist, over een voorstel om de voetbalsport voor te dragen voor de Nobelprijs voor de VredeSport zal zeker wel eens een bijdrage leveren tot de verbroedering der volkeren: zolang we badmintonnen, zijn we niet aan het vechten. Het eerste teken van ontspanning tussen de erfvijanden Iran en de VS was een voetbalwedstrijd voor de Wereldbeker in 1998. En op de Spelen van Sydney paradeerden Noord- en Zuid-Korea broederlijk achter dezelfde olympische vlag - voorteken van een nakende hereniging? Maar is dat soort pr-nummertjes een Nobelprijs waard? En wegen ze op tegen alle nationalistische schermutselingen in de sportarena? Al te vaak is sport een voortzetting van de oorlog met andere middelen. Zeker als het gaat om voetbal, de meest gewelddadige van alle sporten, met uitzondering van ijshockey en American football misschien. Maar daar doen de toeschouwers alvast niet mee met de veldslag op het veld. Tijdens Euro 2000 waren elke dag gemiddeld zomaar even drieduizend politiemensen op de been. En dat zou dan, volgens het geachte Zweedse parlementslid, een pacifistisch festival zijn geweest. Het voetbal de Nobelprijs voor de Vrede geven is zoiets als Milosevic uitroepen tot grote vredestichter op de Balkan. Zo dom zijn ze zelfs in Stockholm niet.De Standaard