Advertentie
Advertentie

Britse begroting zal in teken van recessie staan

(van onze korrespondente) Londen (tijd) - Een Britse begrotingsdag heeft, zoals alle Britse tradities, zijn eigen ritueel. Op de ochtend van de Grote Dag wordt de minister van financiën geacht te breken met zijn "purdah'; een staat van zwijgzaam isolement waaraan hij zich vrijwillig overlevert teneinde zijn begroting in het diepste geheim te kunnen voorbereiden. De minister zal zijn begrotingsdag beginnen met een rustig ommetje in het naburige St. James' Park, vergezeld van hond of echtgenote en bij voorkeur van allebei, en omringd door tientallen filmploegen en fotografen. De wandeling is niet vroeg, maar vroeg genoeg om de avondkranten en de middagjournaals te halen. Na de lunch krijgt de verzamelde massa fotolensen een tweede kans om toe te slaan een klein, vaal, roodbruin koffertje met koperen handvat. De begrotingskoffer werd in 1860 voor Gladstone gemaakt. Daarna zal de minister met zijn koffertje rijden naar het Lagerhuis om er zijn begroting te prezenteren. Van tijd tot tijd aangemoedigd door het rituele "hear, hear' van fraktiegenoten op de groene banken achter hem, zal hij er een gemiddelde 40 minuten over doen parlement en elektoraat, letterlijk, zijn rekening te prezenteren. Teneinde droge kelen te voorkomen zal hij regelmatig grijpen naar een glas met favoriete inhoud; in het geval van Norman Lamont een bodempje beste whisky, aangelengd met Schots bronwater. De Britse regeringsfunktionaris zal zich overigens beperken tot zijn plannen voor de staatsinkomsten. De publieke uitgaven worden traditiegetrouw in het najaar behandeld, zij het dat vanaf november 1993 inkomsten en uitgaven in één begroting geperst zullen worden.