Bruine cosmetica

Dat het Vlaams Blok het 70-puntenprogramma kwijt wil, lijkt op het eerste gezicht niet meer dan een cosmetica-operatie. In de partij is de afweging gemaakt dat een verdere electorale opgang - bij de gegoede conservatieve burgerij - maar mogelijk is als er komaf wordt gemaakt met het ruwe en racistische bokshandschoenenimago, waarvoor zowel Filip Dewinter als het 70-puntenprogramma symbool staat. Vandaar de opsmukoperatie.Of achter de cosmetica ook een ideologische koerswijziging schuil gaat, is maar de vraag. Het wordt uitkijken naar de manier waarop het Vlaams Blok het migrantenthema uitspeelt in de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dat het Blok bereid is het symbool bij uitstek - het 70-puntenprogramma - te begraven, geeft aan dat het compromis geen vies woord meer is bij het Blok. Het racistisch geïnspireerde programma is niet te nemen of te laten.Dat het Vlaams Blok zijn zinnen heeft gezet op het rechtse gat in het politieke landschap staat buiten kijf. Met de VLD die opgesloten zit in een centrum-linkse coalitie en de CVP die de ruk naar rechts niet wil maken, ligt rechts braak en kan het Vlaams Blok zich als enige rechts-conservatieve partij in Vlaanderen opwerpen. Het racisme moet daarom ook worden uitgewist.Het Vlaams Blok snakt na jaren van politiek isolement naar een groter politiek gewicht en als het even kan: beleidsdeelname. Door het partijprogramma van alle racisme te zuiveren, hoopt het Blok op barsten in het cordon sanitaire. De gemeenteraadsverkiezingen worden de lakmoesproef. Dan moet blijken in hoeverre de traditionele partijen de schutskring rond het Blok handhaven.Het wordt echter ook uitkijken naar de uitslag van het Vlaams Blok zelf. Want de kiezers van het eerste uur, die het Vlaams Blok groot hebben gemaakt, worden de rug toegedraaid. Het afzweren van het 70-puntenprogramma, het racisme en de harde lijn mag de drempel verlagen voor nieuwkomers, voor het trouwe kiespubliek is het een kaakslag. Het Vlaams Blok is in zijn machtshonger blijkbaar niet anders dan de overige partijen.Het is ook uitkijken naar de interne machtsverhoudingen. Dat het rommelt in het Vlaams Blok, bleek gisteren nog uit de reactie van partijvoorzitter Vanhecke op het bericht over het begraven van het 70-puntenprogramma. Hij verweet het enfant terrible Alexandra Colen, die al meermaals in aanvaring kwam met Filip Dewinter en naar de lijst voor de Antwerpse provincie is verbannen, loslippigheid. Colen stuurde de strategie in de war die het Vlaams Blok al langer had uitgestippeld om het einde van het 70-puntenprogramma aan de achterban en de buitenwereld bekend te maken, zuchtte Frank Vanhecke.Steeds meer lijkt de beschaafde lijn-Annemans het te halen op de ongelikte lijn-Dewinter. Dat Dewinter zijn geesteskind begraaft, stemt tot nadenken. Het mag duidelijk zijn dat een opportunistische Dewinter bereid is zijn 70-puntenprogramma te aborteren, maar zaagt hij ook niet de poten onder zijn eigen stoel?Bij de gemeenteraadsverkiezingen staan Annemans en Dewinter voor het eerst op dezelfde lijst. De kring van getrouwen rond Gerolf Annemans groeit gestaag. Zij beschouwen Dewinter als een blok aan het been, maar weten dat zijn positie in de partij vooralsnog onaantastbaar is. Dat zou wel eens kunnen veranderen als in de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen Annemans even goed scoort als Dewinter. WVDV