Advertentie
Advertentie

Bruno Tobback,

fractieleider van de sp.a in het Vlaams Parlement, over Jos Geysels, politiek secretaris van AgalevDe koudwatervrees van Jos Geysels van Agalev begint legendarische vormen aan te nemen. Het cultuurverschil tussen de partijen is te groot, zegt hij. Alstublieft, hé. Eigenlijk zegt hij: Wij hebben netjes opgevoede, hooggeschoolde kiezers, en bij de sp.a zit het conservatieve klootjesvolk. Dat is een aberrante vorm van elitarisme, zeker voor iemand die zichzelf progressief noemt. Geysels maakt van zijn partij een intellectuele gated community. Agalev is er enkel voor de plezante mensen die niet gestoord willen worden door het gewone volk dat luidkeels roept op buurtvergaderingen. De MorgenJean Picq,raadsheer bij het Franse rekenhof, over de staatIn de landen rondom ons, in Groot-Brittannië, Spanje, Italië, Duitsland en België, is de staat aanzienlijk geëvolueerd, of hij nu federaal of unitair is. In die landen heeft men een ontwikkeling gekend van een centralistisch model naar een veel meer gedecentraliseerd en meervoudig model. Waarom zou Frankrijk aan die algemene evolutie ontsnappen? Het gaat immers niet om een ideologische beweging, maar om een maatschappelijke ontwikkeling. De functies van de staat kunnen tegenwoordig niet meer door het centrum alleen vervuld worden. Zij moeten op drie niveaus ontplooid worden: regionaal, nationaal en Europees. Bij staatshervorming gaat het voor mij om die visie, en niet alleen om de administratieve hervorming van het centrum. Vandaag spreekt men ten onrechte over staatshervorming in termen van hervorming van het overheidsapparaat en van de centrale administratie. Dat is echter maar een van de aspecten van dat proces. Le MondeMaarten van Rossem,columnist, over de Amerikaanse president, George W. BushClinton zou veel te intelligent en te goed geïnformeerd zijn geweest om een goede president te zijn. Omdat hij werkelijk begreep wat er aan de hand was, had hij de neiging lang na te denken, wat het tempo van het besluitvormingsproces niet bevorderde. Ronald Reagan wist nergens het fijne van en nam op basis van summiere informatie razensnel besluiten, waar hij nooit meer op terugkwam. Deze redenering leidt tot de eigenaardige conclusie dat de VS het best gediend zijn met een niet al te snuggere president. Zo bezien is George W. Bush een uitstekende keuze geweest. Mij lijkt deze redenering echter in strijd met de democratische beginselen. De gekozen president moet meer zijn dan een staatshoofd met vage ideeën, hij is vooral ook regeringsleider. Hij is uiteindelijk verantwoordelijk voor het beleid en daarom moet hij ook intensief bij de formulering van dat beleid betrokken zijn en bovendien mag van hem verwacht worden dat hij dat beleid ook bij gelegenheid behoorlijk kan uitleggen. De Volkskrant