Advertentie
Advertentie

Call My BluffPaul Raynes

Een van de fijnste Britse televisiereeksen was het spelletjesprogramma Call My Bluff. Toen Tony Ball, algemeen directeur van de Britse betaalzender British Sky Broadcasting (BSkyB), op het jongste festival van Edinburgh een lezing gaf voor al wie het in de industrietak voor het zeggen heeft, leek het of hij de show een nieuw leven gaf. Hij lanceerde toen een ophefmakend voorstel dat weliswaar weinig kans heeft om van de grond te komen, maar dat toch wel ernstig mag worden genomen. Ball had het over de rol van de BBC, de zender die betaald wordt door de belastingbetaler, maar toch een onafhankelijke positie inneemt en die zich steeds meer als een agressieve commerciele speler gedraagt. Hij speelt in op een stellingname van de BBC die zelf zegt een bron van durfkapitaal te zijn voor hoogwaardige programma's. Als dat zo is, moet diezelfde BBC dan maar verplicht zijn de rechten op zijn belangrijkste producties op de markt te brengen zodra ze hun commerciele rijpheid hebben bewezen, betoogt Ball. De opbrengst van die veilingen zou dan weer middelen aandragen om nieuwe programma's te ontwikkelen. Op die manier kan worden voorkomen dat de BBC zodanige kijkcijfers haalt dat de activiteiten van rivalen die op reclame zijn aangewezen, eronder lijden. Voor Ball zal het wel een spelletje blufpoker geweest zijn. Hij weet perfect dat de BBC zich als marktleider moet bewijzen, wil de zender zich verzekeren van een blijvende steun van de belastingbetaler. Gavyn Davies, de topman van de BBC, verklaarde zopas nog dat de omroep het als zijn opdracht ziet om - als leverancier van een publiek goed - kwaliteitsvolle televisie te maken. Maar per definitie kan men stellen dat de markt geen publieke goederen levert. De status van de BBC als openbare omroep is noodzakelijk om te voorkomen dat de zender in een neerwaartse, marktgedreven spiraal zou terechtkomen. Dit kan eruit zien als een economisch argument. Maar hoe gaat een economist de 'kwaliteit' van een tv-programma meten? In deze immateriele kwesties is kwaliteit een code voor concepten die hoofdzakelijk op morele gronden zijn geschoeid. In de praktijk betekent het dat een kleine tv-elite uitmaakt wat goed voor iedereen is. Moralisten gaan daarbij eerder de kant van een paternalistisch getinte staatsomroep uit dan die van een commerciele zender waar hoogwaardige programma's en rommel mekaar afwisselen.