Advertentie
Advertentie

CarrièreplanningStefaan HUYSENTRUYT

Met haar weigering om in new DAT te investeren, ging de Vlaamse regering even op haar strepen staan. Maar die opstoot van oncoöperatief federalisme is al weer voorbij. Het voorstel van Patrick Dewael en Steve Stevaert om de Vlaamse en federale verkiezingen opnieuw te laten samenvallen, getuigt van Vlaamse onderhorigheid.In een federale staat die naam waardig, worden de verkiezingen voor de federatie en de deelstaten op verschillende tijdstippen gehouden. Dit om de kiezer duidelijk te maken dat het om onderscheiden overheden gaat, elk met hun eigen bevoegdheden. Die eigen bevoegdheden rechtvaardigen eigen verkiezingsprogrammas en verkiezingsstrijd. Gelijktijdige verkiezingen zorgen bij de kiezer voor verwarring en voor een verkiezingsstrijd die gedomineerd wordt door nationale themas als fiscaliteit, sociale zekerheid, politie en gerecht. Belangrijke Vlaamse bevoegdheden als zoonderwijs, leefmilieu, mobiliteit, welzijn en cultuur komen er nauwelijks of niet aan te pas. Nu, voor het eerst, de verkiezingen voor het Vlaamse en het federale parlement niet langer samen zullen vallen, willen Dewael en Stevaert er opnieuw één pot nat van maken. Er is wel een probleem: het Vlaams Parlement is een legislatuurparlement, het federale parlement niet. Een politieke crisis die leidt tot een vroegtijdige ontbinding van het federale parlement volstaat bijgevolg om een heringevoerde gelijktijdigheid opnieuw teniet te doen. Tenzij uiteraard ook op federaal vlak het legislatuurparlement wordt geïnstalleerd. Maar dat heeft de wetgever uitdrukkelijk niet gewild omdat vervroegde federale verkiezingen soms het enige middel zijn om uit een communautaire patsituatie te geraken.De werkelijke reden waarom Stevaert en Dewael opnieuw naar gelijktijdige verkiezingen willen is allicht, zoals ook de oppositie opmerkt, om redenen van carrièreplanning. Bij gelijktijdige verkiezingen kunnen federale verkozenen probleemloos Vlaams regeringslid worden en omgekeerd. Bij gescheiden verkiezingen moet kleur bekend worden voor het Vlaamse of federale niveau, wat de carrièremogelijkheden beperkt. Al blijft ook bij gescheiden verkiezingen kameleongedrag mogelijk. Zo is er wettelijk niets tegen in te brengen dat een Vlaams regerings- of parlementslid als stemmentrekker opkomt voor de federale verkiezingen, maar achteraf doodleuk in de Vlaamse regering of het Vlaams parlement blijft zitten.In plaats van te ijveren voor een terugkeer naar gelijktijdige verkiezingen zouden Dewael en Stevaert beter dit soort kiezersbedrog de wereld uit helpen. Vlaamse parlements- en regeringsleden die kandideren bij federale verkiezingen zouden, als ze verkozen worden, verplicht hun mandaat moeten opnemen. Zo blijft het voor politici mogelijk daadwerkelijk van het Vlaamse naar het federale niveau te verhuizen en omgekeerd, maar worden schijnverhuizingen uitgesloten.