Advertentie
Advertentie

Collectieve skill-pooling

Er gebeuren vreemde dingen op de arbeidsmarkt. Een aantal beslissingen en initiatieven die de voorbije week van het arbeidsfront in de nieuwskolommen waaiden, staan zo haaks op elkaar dat ze de indruk wekken dat bedrijfsleiders en beleidsmensen even niet meer weten waar hun hoofd staat.Het nieuws dat de hele voorbije week in de ban hield, was de nakende herstructureringen bij Opel. Aanvankelijk kwam hier de onheilstijding dat de meest productieve fabriek in Mortsel misschien de deuren moest sluiten en 6.600 mensen op straat kwamen te staan. Maandag kwam het verlossende bericht dat de noodzakelijke afslankingen zouden worden verspreid over alle Opel-fabrieken. Daardoor konden naakte ontslagen vermeden worden. Maar meteen sprak Eddy Geysen, gedelegeerd bestuurder van Opel Belgium, wel van oplossingen zoals vervroegde pensionering van de oudste werknemers.Dat bericht stond in een wel erg vreemd contrast met het wetsvoorstel van VLD-parlementslid Fientje Moerman om gepensioneerden in de toekomst te laten schnabbelen zonder een beperking van hun inkomsten. Ook al maken PS en de vakbonden vooralsnog kanttekeningen bij het voorstel, Moerman zou kunnen rekenen op een brede basis in het parlement. Naast het feit dat steeds meer fitte gepensioneerden zich zinvol willen bezighouden, zou het vooral de roep naar arbeidskrachten zijn die deze maatregel noodzakelijk maakt.De paradox tussen de beslissing om vervroegde pensionering aan te wenden om overcapaciteit op te lossen en het wetsvoorstel om gepensioneerden op de arbeidsmarkt te krijgen is te verklaren met het eeuwige verhaaltje van de opleidingskloof. Wanneer interimbureaus en bedrijven stellen dat de ervaring van gepensioneerden meer dan welkom is, dan kan je veronderstellen dat het vooral gaat het vooral om hooggeschoolden. En die vind je een pak minder bij de mensen die in een autofabriek van de band worden gesmeten.De perikelen bij Opel leken nog meer te vloeken met een ander bericht: Educam, een coördinatiecentrum voor opleiding in de autosector, lanceerde enkele dagen geleden een promotieactie om het beroep van autovakman aantrekkelijker te maken - wegens de schaarste aan dit soort mensen nog wel. Opnieuw lost de paradox zich op door het verschil in scholing: mensen die in een fabriekshal autos staan te assembleren, zijn niet dezelfde als de relatief goed geschoolde carrossiers, elektromecaniciens en magazijniers die de garagehouders nodig hebben.Maar toch: de 6.600 Opel-werknemers die vorige week op straat dreigden te worden gezet, hebben ongetwijfeld genoeg kaas gegeten van het autovak om, als het tot gedwongen ontslagen komt, ingezet te worden in andere autosectoren. Het is te gemakkelijk om te blijven hangen in het excuus van de gebrekkige opleiding.Dat is iets wat de directie van Opel totaal niet heeft ingebouwd. Het concern had al heel wat langer door dat het de capaciteit van de productie van de Astra-model flink zou moeten terugschroeven. En toch anticipeerde het niet door bijvoorbeeld preventief op zoek te gaan mogelijke alternatieven. En die zijn er wel degelijk, zo bleek vier jaar geleden uit het Renault-debacle. Ook daar kon de stresserende onzekerheid van de tijdelijke werkloosheid voor duizenden werknemers worden voorkomen.Enkele paginas verderop in deze Ondernemers-Tijd doet Dirk de Meulemeester het nog vrij onbekende fenomeen skill-pooling uit de doeken. Het biedt werkgevers een ideaal instrument om de vaardigheden van hun medewerkers - op alle niveaus van het bedrijf, individueel of collectief - te delen met andere bedrijven. Voordelen voor de werknemers: een gevarieerdere job met de uitdaging wat te kunnen bijleren, en ontkomen aan een mogelijk gedwongen ontslag. Voordelen voor de werkgever: gelukkigere en dus productievere werknemers, minder schaarste aan vaardigheden binnen de hele sector en het afwenden van vervelende ontslagen. Dat geldt ook voor de directie en de werknemers van de Opel. Tom Michielsen