De aandeelhouder wint Kurt Vansteeland

Voor de beleggers in Belgische aandelen breken gouden tijden aan. De komende paar maanden keren de Belgische bedrijven hun aandeelhouders 7,4 miljard euro uit. Gemiddeld strijkt de belegger een 21 procent hogere coupon op. Die Brusselse dividendenbonanza is niet uniek. In Parijs koppelden vrijwel alle Franse sterbedrijven recordresultaten aan een fors hogere coupon: France Télécom +109%, Axa +44%, Société Générale +36%, Renault +33%, BNP Paribas +30%, Danone +26%, enzovoort.

Met een hoger dividend is op zich niets mis. Het is niet meer dan logisch dat bedrijven hun aandeelhouders laten meeprofiteren van de sterke winstgroei over 2005. En bij sommige Belgische bedrijven is een stabiele dividendpolitiek bijna een geloofsbelijdenis geworden. Sofina, de discrete spilholding van de familie Boël, keert sinds 1905 onafgebroken een dividend uit en verhoogde sinds 1964 elk jaar mondjesmaat de coupon.

Tessenderlo slaagt er sinds 1983 elk jaar in het dividend minstens stabiel te houden, ondanks de pieken en dalen in de volatiele chemiesector. Daardoor zal het bedrijf pas in hoge nood het mes in de coupon zetten. Maar om ook dit jaar het dividend stabiel te houden, keert Tessenderlo bijna de volledige nettowinst over 2005 aan de aandeelhouders uit. Een beslissing die hard aankomt bij het Limburgse personeel van de groep, dat vrede moet nemen met een saneringsronde en een doorgedreven loonmatiging.

Ook elders lijkt het evenwicht zoek. In Parijs groeit de verontwaardiging over France Télécom. De verdubbeling van het dividend zal de 17.000 ontslagen werknemers cynisch in de oren klinken. Het meest extreme geval is Arcelor. De Europese staalgroep belooft de aandeelhouders 6,2 miljard euro uit te keren, door onder andere het dividend te verdrievoudigen. Het wekt de indruk dat Arcelor zijn investeringen op lange termijn hypothekeert, om op korte termijn de aandeelhouders te overtuigen niet op het bod van rivaal Mittal in te gaan.

Dat bedrijven tegen elkaar opbieden met een zo hoog mogelijke coupon, heeft te maken met het versnipperde aandeelhouderschap. Bij veel Europese bedrijven is een stabiele aandeelhouderskern vervangen door een handvol mondige Angelsaksische beleggings- en hefboomfondsen. En met hen doet ook het typische kortetermijndenken van Wall Street zijn intrede. Wat de aandeelhouders interesseert, is hoeveel ze op korte termijn uit het bedrijf kunnen halen.

Toch mag de bedrijfsleider niet uit het oog verliezen dat aandeelhouders niet de enige 'stakeholder' zijn: een goede relatie met het personeel en de klanten is minstens even belangrijk. En hij doet er ook goed aan zich het hoofd niet op hol te laten brengen door inhalige aandeelhouders. Niet toevallig zijn de meest succesvolle bedrijven diegene die wars van beurs-hypes aan een langetermijnstrategie timmeren, zoals KBC en Colruyt. Aandeelhouders met cash overladen is niet hetzelfde als aandeelhouderswaarde creëren.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud