De anatomie van de melancholie

Wie de naam Marcel Proust hoort, denkt automatisch, als de hond van Pavlov, aan het onvermijdelijke koekje. De anekdote van de thee bij tante Léonie herleidt de hele Recherche tot één enkele gedachte: die van de onwillekeurige herinnering. Het is verleidelijk eens een andere benadering te vinden voor het fenomeen Proust. Bijvoorbeeld Proust en de verveling, of Proust en de melancholie. Aldus Willem Brakmans commentaar bij de beroemde romancyclus.Sabine HILLEN