De deflatoire effecten van de springtraining van kikkers

(tijd) - Er was eens een bioloog die wilde nagaan of kikkers kunnen getraind worden. Met veel geduld slaagde hij erin om er een aantal te laten reageren op het bevel 'spring'. Aangemoedigd door dit succes werd het experiment verder gezet. Hij nam één van de achterpoten weg en hernam de oefeningen. Op het bevel 'spring' deden de beestjes inderdaad een poging, die weliswaar op een weinig enthousiaste buiteling uitliep, maar het belangrijkste, gehoorzamen aan het bevel, bleef bestaan. Dan nam de bioloog de tweede achterpoot weg. Op het bevel om te springen bleven de kikkers er dit keer roerloos bij zitten. Daar onze wetenschapper niet aannam dat ze plots allemaal een koppig karakter ontwikkeld hadden, noteerde hij: 'Als men bij kikkers de beide achterpoten verwijdert, worden de proefdieren doof'.Het is al lang bekend dat mits de juiste ordening en input van variabelen, statistisch zowat alles kan bewezen worden, tot een correlatie tussen de cacao-oogst en de paartijd van de ijsberen toe. In de luchtvaart of bij de bouw van kerncentrales is men met dergelijke dingen nogal voorzichtig. Om voor de hand liggende redenen gaat men ervan uit dat de combinatie van risico's te belangrijk is om veel toleranties toe te laten. In de economie neemt men het dikwijls niet zo nauw. Hoewel het vast staat dat de complexiteit van de economische samenhang aanzienlijk veel groter is dan het samenspel van de natuurwetten die een vliegtuig in de lucht houden, wordt geregeld niet geaarzeld om uit zeer partiële gegevens verregaande conclusies te trekken.