Advertentie
Advertentie

De discrete charmes van de hypocrisie

De bolronde blaaskaak - nog vaker getypeerd als 'the master of suspense' - zou er dit jaar 100 geworden zijn. Alfred Hitchcock, de man die telkens beweerde dat hij de hele film al klaar had voor hij met de opnames begon, stierf in 1980, maar op zijn idee van cinema wordt nog altijd lustig voortgeborduurd. Zo treden er regelmatig bastaardzonen voor het voetlicht. Die laten zich maar wat graag met zijn naam affiliëren, alsof het genie van Hitchcock (een zeldzaam uitgebalanceerde combinatie van artistiek en commercieel talent) zo makkelijk te imiteren valt. Een van de meest devote Hitchcock-discipelen is Brian de Palma, die zich eerder al met films als 'Body Double' en 'Blow Out', en nu weer met 'Snake Eyes' zonder enige schroom in de voetstappen van de grootmeester waagt. Niet alleen bespeelt hij nogal expliciet de thematiek van schijn en waarheid, van manipulatie en perspectiefvervalsing, ook technologisch probeert hij even virtuoos uit de hoek te komen als zijn uitgesproken voorbeeld.