Advertentie
Advertentie

De droom van ArafatLUDWIG DE VOCHT

Aan het einde van een zeer gewelddadig jaar lijkt er in het Midden-Oosten een waterkansje te bestaan op een doorbraak in het al lang dood gewaande vredesproces. De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Shimon Peres, en de Palestijnse parlementsvoorzitter, Ahmed Korei, praten al geruime tijd over een vierpuntenplan dat het pad effent voor een hervatting van het vredesoverleg.De gesprekken tussen Peres en Korei gebeuren achter de schermen en blijkbaar met de goedkeuring van de Israëlische premier, Ariel Sharon, en de Palestijnse president, Yasser Arafat. Het belangrijkste punt van het plan is de erkenning van een onafhankelijke Palestijnse staat acht weken na de aanvaarding van de door Peres uitgewerkte overeenkomst.De Palestijnse parlementsvoorzitter, die het Palestijnse roer voor een interim-periode van enkele weken overneemt indien Arafat van het toneel zou verdwijnen, lijkt gewonnen voor deze optie. Arafat echter wil blijkbaar zijn droom niet in vervulling zien gaan in het kader van een zoveelste interim-akkoord. Maar hij werd eerder deze maand door Israël politiek buitenspel gezet.De Palestijnse Autoriteit staat sinds de zware Palestijnse aanslagen van begin deze maand zwaar onder druk om tegen de terreur op te treden. Hoewel Arafat door Israël als irrelevant werd bestempeld, lanceerde hij op 16 december een oproep om alle gewapende acties tegen Israël te stoppen. De radicale bewegingen Hamas en Jihad beslisten daarop hun acties stop te zetten.Premier Sharon gaf donderdag toe dat het geweld verminderd is, maar houdt vast aan zijn eis dat het volledig rustig moet zijn vooraleer opnieuw onderhandeld wordt met de Palestijnen. Sharon zal die onderhandelingen zelf leiden. De vraag is wie zijn gesprekspartner wordt. De internationale gemeenschap heeft laten verstaan achter Arafat te staan als vertegenwoordiger van de Palestijnen. Indien het vredesproces in de loop van de komende weken opnieuw op gang komt, zullen Sharon en Arafat ongetwijfeld de hoofdrolspelers in dit historische drama zijn, terwijl Peres en Korei de kastanjes uit het vuur hebben gehaald.Israël gaat er blijkbaar van uit dat Arafat diplomatiek zo in de hoek gedreven zit, dat hij niet anders kan dan de voorstellen van Peres aanvaarden. Het vooruitzicht op de spoedige creatie van een onafhankelijk Palestina is erg aanlokkelijk. Sceptische Palestijnen zien evenwel achter het Israëlische aanbod een manoeuvre om de toestand nadien voor jaren onveranderd te laten.De tweede Palestijnse intifada werd onder meer veroorzaakt doordat de onderhandelingen met Israël na de akkoorden van Oslo uit 1993 aansleepten. Nieuwe gesprekken over een leefbare Palestijnse staat kunnen niet opnieuw zeven jaar duren, anders wordt de basis gelegd voor alweer een nieuwe Palestijnse opstand.