Advertentie
Advertentie

De euro en de particulier: geen liefde op het eerste gezicht

Uit opiniepeilingen blijkt dat de particulier in de meeste Europese landen nauwelijks wakker ligt van de komst van de euro op 1 januari 1999. De afwachtende tot veeleer negatieve houding is een gevolg van het feit dat de particulier nog niet 'gebrainwashed', geïndoctrineerd werd door een grootscheepse informatiecampagne. Ook het principe 'geen dwang, noch verbod' tijdens de overgangsperiode remt het bewustwordingsproces.NOCHTANS ZAL de particulier reeds vanaf 1 januari 1999 geconfronteerd worden met het eurotijdperk. De big bang voor de financiële markten en het girale betalingsverkeer zal de euro snel in het dagelijkse leven introduceren. Overschrijvingen, domiciliëringen, permanente opdrachten, cheques, elektronische geldbeugel, debet- en creditkaarten zullen zowel in euro als in frank kunnen gebruikt worden ongeacht de munt (frank of euro) waarin de zichtrekening is uitgedrukt. Alle financiële beleggingsproducten (termijnrekeningen, depositoboekje, kasbon, alle soorten beveks, gedematerialiseerde obligaties en aandelen) zullen in euro en/of in frank beschikbaar, en/of genoteerd zijn. Ook de kredietformules (kas, financiering, persoonlijke lening, hypotheeklening, leasing, renting,...) zullen in beide munten worden aangeboden. Gaat u met vakantie in de eurozone tijdens de overgangsperiode, dan moet u wel nog steeds Franse franken, marken, guldens... kopen bij uw bank, maar de kostprijs ervan is goedkoper gezien de onomkeerbare conversiekoersen die vanaf 1.1.1999 geldig zullen zijn, en enkel een transactieprovisie zal moeten betaald worden.