Advertentie
Advertentie

De extra tijd van Warren Zevon

'Alle goede verhalen eindigen met de dood', laat Warren Zevon zich ontvallen in de begeleidende televisiedocumentaire van 'The Wind', zijn muzikale testament. Drie dagen voor zijn dood spraken we nog met zijn zoon Jordan (33), over de manier waarop zijn vader de tocht naar het oneindige vormgaf. Jordan: 'De grijns op zijn gezicht waarmee hij dat vertelt, spreekt boekdelen. Heel zijn leven stond in het teken van zelfspot en net die attitude heeft hem door de zwaarste maanden geholpen. Hij heeft goede en slechte dagen en beseft maar al te goed dat hij op extra gekregen tijd leeft.' Toen Warren Zevon in augustus vorig jaar te horen kreeg dat hij een agressieve longkanker had en nog maar maximum drie maanden te leven had, goot hij meteen wat van zijn karakteristieke zwarte humor over het nieuws. Jordan: 'Hij is heel zijn leven een zware kettingroker geweest en heeft ook meermaals te kampen gehad met zware alcoholverslavingen. Hij wist dus wel dat er ooit een prijs zou moeten worden betaald voor die levenswijze. Hij vatte het slechte nieuws toch ludiek op en liet meteen een persmededeling rondgaan waarin hij verklaarde dat het toch maar flauwtjes zou zijn als hij de release van de volgende James Bond-film niet haalde.' Door meteen aan een nieuwe plaat te beginnen, kreeg hij waarschijnlijk de energie die hij anders nooit had kunnen geven. 'We zouden hem al veel langer moeten hebben laten gaan, mocht hij niet als een bezetene aan die plaat gewerkt hebben. Het kostte hem wel veel moeite, de laatste maanden heeft hij enkele songs thuis moeten opnemen omdat hij zich gewoon te zwak voelde. Ook het feit dat mijn zus Ariel zwanger was en hij koste wat het kost zijn kleinkinderen - het is een tweeling geworden - nog in zijn armen wilde houden, heeft een belangrijke rol gespeeld.' Wat was Jordans rol in het opnameproces van 'The Wind'? 'Hem zoveel mogelijk proberen te steunen zoals in elke normale familie. Ik heb me ook op de zakelijke en praktische kant van de zaak gegooid om alles zo snel mogelijk te laten verlopen. Niet dat dit een monsterproductie was, al die grote namen zijn gewoon goede vrienden van mijn vader die graag wilden meespelen op 'The Wind'. Alle opnames verliepen in een serene en vaak ontroerende sfeer. Er werd ook zeer snel gewerkt, er was gewoon geen tijd om veel te experimenteren. Net daardoor klinkt 'The Wind' zo natuurlijk, ontspannen en tegelijk energiek. De eerste sessie met Billy Bob Thorton gaf al aan dat het een bijzondere gebeurtenis zou worden.' Was het geen organisatorische nachtmerrie om onder anderen Bruce Springsteen, Jackson Browne, Don Henley, Ry Cooder of Emmylou Harris in zo'n korte tijd in de studio te krijgen? 'Dat viel best mee. Het zijn vrienden van mijn vader, geen sessiemuzikanten. Je hoeft ook niet via managers of platenfirma's te werken. Je kunt hen rechtstreeks bellen, iedereen besefte ook wel dat er snel gehandeld moest worden. Er werd niet te veel geouwehoerd in de studio, een paar takes volstonden. Er werd enkel overdag opgenomen om mijn vader te sparen, maar die sessies hadden wel de intensiteit van nachtelijke opnames. Als het goed zat, zag ik hem opleven en glimlachen. De kracht die zijn zieke lichaam nog kon uitstralen, heeft op iedereen een grote indruk nagelaten. Ik herinner me dat hij rond de kerstperiode vorig jaar bijzonder onrustig was. Hij genoot zeker van de familiale sfeer, maar miste de drukte van de opnames, het ritme van de dagen waarin hij zijn muzikale testament aan het schrijven was. Omstreeks die periode verkeert heel de muziekindustrie in een diepe winterslaap en dat lag hem niet. Zijn tijd was hem te kostbaar. Dat hij er nu nog is, beschouw ik als een mirakel.' Drie dagen later, op zondag 7 september, overleed Warren Zevon. Hij was 56. Dirk FRYNS De cd-recensie leest u op pagina 13.