Advertentie
Advertentie

De oplossing van Maes

Het probleemIn 1997 kwam er een minder leuk bericht binnen op de kantoren van Maes in Pulle. De controleurs van de sociale inspectie hadden blijkbaar sommige cijfers in de boekhouding anders geïnterpreteerd. Maes had bepaalde vergoedingen als kosten eigen aan de werkgever ingeschreven. Dergelijke vergoedingen zijn belastbaar in hoofde van werkgever, noch werknemer. De sociale inspectie was het daar niet mee eens. Neen, het gaat hier over een brutoloon, luidde het verdict. Resultaat: de arbeiders moesten plots 10 miljoen achterstallige belastingen over een periode van vijf jaar ophoesten.De oplossingLieve Winkelmans: Zoiets kun je niet van die mensen verwachten. Zij hebben die centen niet zomaar klaar liggen. Al die jaren hebben zij naar de zak gezaaid en plots krijgen zij een zware rekening gepresenteerd. In overleg met de vakbonden konden we verkrijgen dat het bedrijf zelf voor die 10 miljoen zou opdraaien. Het is een weinig creatieve oplossing, maar dat was toen onze minste zorg. Het grootste probleem moest nog komen. Want onze mensen zouden ook in de toekomst meer belastingen moeten betalen. We hebben op dat ogenblik een groot verloop gekend. Een 20-tal medewerkers zijn naar de bouwsector vertrokken. We hebben nieuw personeel moeten aanwerven. Ik kan alleen maar vaststellen dat de loonkosten niet in verhouding tot het nettoloon staan. Ik wil de bestaande loonkosten betalen, maar ook dat onze medewerkers op het einde van de maand netto meer in handen krijgen.