De oplossing van Vervaert

Het probleem Koen Verhaert: 'Productontwikkeling veronderstelt dat je heel wat disciplines in huis hebt, maar dat is niet voldoende. Je moet die disciplines ook samenbrengen in een geintegreerde aanpak zodat het traject van de productontwikkeling beheersbaar blijft. Dit is niet makkelijk omdat je vooraf de oplossing niet kent en niet precies weet waar je naartoe gaat. Het is echter inherent aan innovatie. Als je wil innoveren, moet je de onzekerheid in het begin van het traject aanvaarden en stelselmatig onder controle proberen brengen.' De oplossing De methodiek is de ruggensteun van Verhaert. 'Met de sterke groei van het bedrijf eind jaren 80, zagen we de noodzaak van een strikte ontwerpmethodologie, die de onzekerheid en de leercurve in de projecten moet omdraaien', zegt Koen Verhaert. 'Je moet natuurlijk het proces ook managen. Vergelijk het met een doe-het-zelver. Hij heeft een stappenplan en op iedere taak plaatst hij een timing. Eens zijn badkamertegels aan de muur hangen, weet hij hoe het moet en hoe hij het de volgende keer beter en sneller kan doen. Hetzelfde gebeurt bij onze projecten. In klassieke systemen schat iedere ingenieur in hoeveel tijd zijn taak in beslag zal nemen en voegt een buffer in.' Uit ervaring blijkt echter dat op het einde van het project de buffer maar zo groot is als de laatste taak en dan heb je een planningsprobleem. Daarom implementeerden we de Theory of Constraints van Goldratt, die focust op de onzekerheden in een project en waar we de verschillende buffers achteraan plaatsen. Op die manier hebben we voldoende tijd om het project af te werken en kunnen we het risico beter beheersen.'