De pluralismechequeStefaan HUYSENTRUYT

Er kan niet gezegd worden dat de VLD met een geheime agenda naar de nakende rondetafelconferentie over het onderwijs trekt. De VLD-voorzitter, Karel De Gucht, en de Vlaams minister van Onderwijs, Marleen Vanderpoorten, laten niet de minste twijfel bestaan over hun bedoelingen. Ze willen van de katholieke scholen pluralistische onderwijsinstellingen maken en dat mag wat kosten.Het katholiek onderwijs is marktleider in Vlaanderen en blijft zijn marktaandeel vergroten. Bij de VLD heeft men de illusie opgegeven dat het gemeenschapsonderwijs er dankzij zijn substantieel hogere financiering ooit in zal slagen de concurrentie aan te gaan. Bovendien wordt het almaar moeilijker de verschillende financieringen voor officieel en vrij onderwijs te verantwoorden. Als het grootste deel van de ouders zijn kinderen naar het vrij onderwijs stuurt, dan worden de kinderen van het grootste deel van de kiezers gediscrimineerd, en leg dat als partij met volkse aspiraties maar eens uit. Maar het optrekken van de financiering van het vrije net tot het niveau van het officieel onderwijs, vergt miljarden, die er niet zijn en die, vanuit pedagogisch standpunt, bovendien beter aan andere zaken besteed kunnen worden. Karel de Gucht en Marleen Vanderpoorten merken terecht op dat het pluralisme waar ze de katholieke scholen toe willen bekeren, feitelijk in heel wat van die scholen al bestaat. Tenminste wat de leerlingenpopulatie en het lerarenkorps betreft. Bij organiserende machten en koepel is het nog ver te zoeken. En daar precies willen ze verandering in brengen. Niet door het pluralisme op te leggen, wel door een invoering op vrijwillige basis. De wortel is de financiering. Pluralistische katholieke scholen krijgen meer centen dan de katholieke scholen die de stap naar het pluralisme niet doen. De VLD heeft een punt als ze stelt dat de overheid haar financiering van het katholiek onderwijs mag koppelen aan voorwaarden. Zeker als dat onderwijs marktleider is en soms bijna een monopolie heeft, moet de overheid er voor zorgen dat iedereen zich in dit onderwijs thuis kan voelen. Het even terechte tegenargument van de Guimardstraat is dat onderwijs heel erg waardegebonden is en dat het pluralisme, zoals de VLD dat ziet, de eigenheid van haar pedagogisch project en meteen de basis van haar succes ondergraaft.De uitdaging bestaat erin een formule te vinden die het pluralisme garandeert zonder dat de eigenheid teniet wordt gedaan. Maar zelfs al wordt die formule gevonden, is de kans klein dat het katholiek net daar als geheel mee instemt. Ook de VLD beseft dat. Maar de partij hoopt dat een aantal katholieke scholen aan de pluralismecheque niet kan weerstaan, waardoor langzaam maar zeker scholen losgeweekt worden.De nieuwe schoolstrijd is er geen van frontale aanval, maar van langzame infiltratie.