De rode winnaarsStefaan Huysentruyt

De federale begroting voor volgend jaar gaat uit van een economische groei van 2,1 procent. Dat cijfer kan realistisch genoemd worden, maar echt voorzichtig is het niet. Er werden voor voor 1,5 miljard euro besparingen en nieuwe inkomsten gevonden. In hoeverre dat bedrag realistisch is, dient nog afgewacht. Niet alleen omdat deze regering per definitie zwak is in het uitvoeren van wat ze beslist. Maar ook omdat lang niet zeker is dat het kabinet aan de verleiding heeft kunnen weerstaan om met eenmalige maatregelen nieuwe recurrente uitgaven te financieren.Omdat paars-groen de goednieuwsshow, ondanks de tegenvallende conjunctuur, in 2003 meer dan ooit wil voortzetten, is er trouwens de helft meer gevonden dan de 1 miljard euro die strikt genomen nodig was om de begroting sluitend te maken en om uit te voeren wat reeds was beslist. Omdat de belastingverlaging voor de liberalen onaantastbaar was, wilden socialisten en groenen ook hun stempel op de begroting drukken. Maar iedereen laten scoren, was maar mogelijk als er bijkomende besparingen en nieuwe inkomsten werden gezocht.Wat nog niet betekent dat iedereen evenveel heeft kunnen scoren. De liberalen moeten er zich grosso modo tevreden mee stellen dat aan hun verworvenheden niet wordt geraakt. De personenbelasting en de vennootschapsbelasting worden hervormd zoals afgesproken. Voorts ontsnappen justitie en politie aan de besparingsdans, zodat ook daar de eerder aangegane engagementen kunnen worden uitgevoerd. Maar de zelfstandigen en de horeca moeten het stellen met wat symbolische maatregelen. De groenen kunnen dan weer tevreden zijn dat niet wordt teruggekomen op het uitgestippelde groeipad voor de begroting van ontwikkelingssamenwerking. Daarnaast hebben ze de principiële toezegging dat er een Kyoto-fonds wordt opgericht.Maar de socialisten komen ontegensprekelijk als overwinnaars uit het begrotingsconclaaf. De middelen voor de ziekteverzekering stijgen volgend jaar nominaal met 6,5 procent, wat beduidend boven de reële groei van 2,5 procent is die in het regeerakkoord is opgenomen. Daarnaast worden ook de laagste pensioenen niet vergeten en wordt het Zilverfonds verder volgens afspraak gestijfd. Maar ongetwijfeld zal de stijging van de sociale uitgaven vele vaders krijgen. De groenen zullen erop wijzen dat het rood-groene sociale front succes heeft geboekt, terwijl de VLD de stijging van de sociale uitgaven zal bestempelen als het beste bewijs dat ze wel degelijk een brede volkspartij is geworden. Hoe dan ook, geen van de coalitiepartners zal dulden dat aan hun begrotingsbuit nog wordt geraakt. Dat betekent dat als de economie verder keldert, vervroegde verkiezingen de enige uitweg worden.