Advertentie
Advertentie

De schreve

(tijd) - Tijdens de oorlogen van de tweede helft van de 17de eeuw veroverde de Franse kroon een groot deel van Vlaanderen. Bij de verdragen van Aken (1668) en Nijmegen (1678) kwamen niet alleen Ieper, Veurne, Menen, Poperinge, Diksmuide, maar ook Rijsel, Armentiers, Sint-Winoksbergen en Kassel officieel in het bezit van de Franse koning, Lodewijk XIV.In 1713 moest Lodewijk XIV door de Vrede van Utrecht enkele West-Vlaamse steden afstaan aan de de Zuidelijke Nederlanden, maar Frans-Vlaanderen behield hij definitief. Sindsdien ligt de schreve, de grens die West-Vlaanderen van Frans-Vlaanderen scheidt, vast.In Frans-Vlaanderen werd, sinds de aanhechting bij Frankrijk, een actieve verfransingspolitiek gevoerd. Ondanks die politiek hield het Vlaemsch, de streektaal die lang verdrukt werd door de Franse overheid, er lange tijd stand. Maar uit een studie die enkele jaren geleden in opdracht van de Europese Unie werd uitgevoerd, blijkt dat heden ten dage nauwelijks nog 20.000 mensen, vooral ouderen, de streektaal dagelijks spreken. Dubbel zoveel inwoners van Frans-Vlaanderen verstaan het Vlaemsch nog, maar spreken het niet meer.Toch blijft er in ons land nog steeds aandacht voor de andere kant van de schreve. Het Komitee voor Frans-Vlaanderen, dat vanuit België opereert, organiseert al meer dan 50 jaar lessen Nederlands voor volwassenen en stimuleert het hergebruik van Vlaamse hoeve- en plaatsnamen. Er is een radiostation, Radio Uilenspiegel, dat vanop de Franse Kasselberg Nederlandstalige programmas de ether instuurt. Voorts geeft de Stichting Ons Erfdeel sinds 1975 het jaarboek De Franse Nederlanden - Les Pays-Bas français uit.Een krachtige regionale beweging die voor de eigen taal en cultuur vecht, zoals in Bretagne of Baskenland, kwam in Noord-Frankrijk nooit van de grond. Initiatieven zoals de oprichting van Frans-Vlaamse politieke partijen die Parijs als bron van alle kwaad met de vinger wijzen, zijn te catalogiseren onder de noemer folklore. StS