Advertentie
Advertentie

De smaak van het origineel

Enkele decennia geleden maakte elke huisvrouw nog trouw haar eigen mayonaise. Een eierdooier, wat mosterd, een drupje citroensap (of azijn), en dan al klutsend de arachideolie erbij. De keukenrobot maakte dat werkje heel wat eenvoudiger. Maar het bleek nog simpeler om gewoon in de supermarkt een glazen potje bereide saus mee te nemen. Alweer een huiselijke klus die mocht geschrapt worden; het werd bijna een symbool van emancipatie. Wie draait vandaag nog zelf mayonaise? De volgende vraag is van een heel andere orde: wie maakt zelf ketchup? Stel uw gezelschap de vraag niet zonder voorbereiding. De meeste mensen zullen reageren in de aard van: hoezo? Kun je dat dan zelf maken? Een collega doet het al jaren. Hij heeft, zegt hij, het recept gewoon uit 'Ons kookboek', het standaardwerk van de KVLV. Neem een kilogram tomaten, een rode paprika, 250 gram uien, 150 gram suiker, 1,5 dl azijn, een teentje knoflook, wat paprikapoeder, peper en zout. De tomaten moet je pellen en ontpitten, de rode paprika in stukken hakken. Je laat de azijn en de suiker twee minuten koken, dan gooi je de rest van de ingredienten erbij. Je laat alles 30 minuten koken, en dan duw je het hele zooitje door een fijne zeef. Klaar is je ketchup. Hij is wat minder stabiel, wat minder vast dan de ketchup uit de winkel. Maar de smaak ligt dicht bij het origineel. In de ijskast kun je hem drie maanden bewaren. Maar dat doet die collega niet. Hij neemt hem mee als hij op bezoek gaat bij vrienden. 'De kinderen zijn er dol op. En zelfgemaakte ketchup, daar kan geen enkele ouder bezwaar tegen hebben.' Het maakt, zegt hij, van elke kindermaaltijd een feest. >|