Advertentie
Advertentie

De technologie is uit de fles

Het IFPI, de belangenorganisatie van de muziekindustrie, heeft de jacht geopend op de Belgische Napster-gebruiker. De tijd van de waarschuwingen is voorbij, klonk het stoer uit de mond van IFPI-directeur Marcel Heymans, die aankondigde de gebruikers met een zoekmachine te zullen traceren. Het lijkt erop dat het IFPI in zijn dadendrang over zijn eigen voeten struikelt. De minister van Justitie, Marc Verwilghen, mist de gedrevenheid van Heymans om Napster-gebruikers op te sporen en betwijfel of de methodes van IFPI conform de privacy-wetgeving zijn.Afgelopen maandag oordeelde een Amerikaans hof van beroep dat Napster, een internetdienst die surfers de mogelijkheid biedt gratis muziekbestanden uit te wisselen, een inbreuk pleegt op het auteursrecht. De uitspraak is een overwinning voor de muziekindustrie. Ze bevestigt dat het kopiëren of het vergemakkelijken van kopiëren van auteursrechtelijk beschermd werk illegaal is als dit zonder toestemming van de rechthebbende gebeurt. Hoewel Napster zelf geen kopieën neemt, is het in overtreding omdat het de faciliteiten levert. Uiteraard overtreden ook de gebruikers de wet, want zij stellen de muziekbestanden op hun eigen pc ter beschikking.De vraag is of de muziekindustrie geen Pyrrusoverwinning boekt. De muziekindustrie claimt miljarden mis te lopen door Napster. De redenering is dat iemand die een muziekbestand gratis downloadt, niet geneigd is nog een cd te kopen. De cijfers lijken die redenering te ondersteunen: Napster heeft 51 miljoen geregistreerden, dagelijks 1,4 miljoen gebruikers en maandelijks worden tot 3 miljard muziekbestanden uitgewisseld. Enige kanttekeningen zijn toch gepast.Uit een studie van Webnoize Research die maandag werd uitgebracht, blijkt dat muziekliefhebbers meer geld uitgeven dan ooit tevoren aan muziek en apparaten om digitale muziekbestanden te beluisteren. En consumenten blijven cds kopen.Ook de rechtbank die Napster veroordeelde, plaatste een kanttekening. Zij raamde dat de eisende muziekmaatschappijen rechten kunnen laten gelden op ongeveer 70 procent van de bestanden die beschikbaar zijn via Napster; nog eens 17 procent betreft eveneens beschermd werk, terwijl 13 procent niet onder het auteursrecht valt. Dat betekent dat zowat 30 procent van het materiaal dat omgaat op Napster niet door grote platenmaatschappijen uitgebracht wordt.Napster blijkt dus om meer te gaan dan het gratis downloaden van muziek. Napster maakt vooreerst muziek die buiten de maalstroom van de grote maatschappijen valt, gemakkelijker toegankelijk. Het is bovendien de uiting van een nieuwe manier van muziekbeleving waarvan de betekenis vergelijkbaar is met die van de radio en de vinylplaat. In haar kruistocht tegen Napster ziet de muziekindustrie dit essentiële aspect over het hoofd. Met haar juridische oorlog riskeert zij veeleer onbegrip van de muziekliefhebber op te roepen dan begrip voor de rechtmatigheid van auteursrechten. En dan is het hek helemaal van de dam. Want Napster kan dan wel verboden worden, de technologie die individuen de mogelijkheid biedt bestanden uit te wisselen, blijft bestaan. Nu al is er software beschikbaar die hetzelfde kan als Napster, alleen nóg anoniemer.De technologie is uit de fles, niemand kan ze er opnieuw instoppen. Gie VAN ROOSBROECK