Advertentie
Advertentie

De vermoeide republiekJean Vanempten

Volgende zondag kennen we de samenstelling van de nieuwe Franse Assemblée Nationale. Zondag kozen de Fransen resoluut voor de traditioneel rechtse partijen. De grote overwinnaar in de eerste ronde van de parlementsverkiezingen was UMP, de politieke beweging rond president Chirac.Na de woelige presidentsverkiezingen lijkt de Franse kiezer voor zekerheid te kiezen. De president en het parlement hebben dezelfde politieke kleur en zo kan de president samen met zijn premier het eigen programma naar eigen goeddunken uitvoeren, helemaal in de geest van de Vijfde Republiek.De kiezer koos ook nuttig. Aan de rechterzijde wordt UMP veruit de grootste partij, terwijl aan de linkerzijde de socialistische PS merkwaardig goed standhoudt. De partijen die samen de veelkleurige coalitie uitmaakten van 1997 tot 2002, de communisten, de groenen en de burgerbeweging, verliezen aanzienlijk. Dat betekent dus ook dat de Franse kiezer meteen de klassieke politieke tegenstelling tussen democratisch rechts en links ingevuld wil zien.De kiezer meed de extremen. Extreem links is volledig verdwenen uit het landschap en het Front National verloor in een maand tijd maar liefst 7 procent van de stemmen. De grote doorbraak van het FN bleef uit. De Franse kiezer gebruikt het FN blijkbaar om vooral de rechtse politici erop te wijzen dat het beleid ook echt rechts moet zijn. 30 procent van de kiezers die bij de presidentsverkiezingen op Le Pen hadden gestemd, koos nu voor een kandidaat van UMP. De dreiging is dus niet weg, ze is maar even getemd.De kiezer koos ook niet. Meer dan 35,5 procent van de kiezers bleef thuis. Het was vooral de linkse kiezer die het liet afweten. In sommige arbeidersbuurten kwam de helft van de kiezers niet opdagen. Ook de jeugd gaf massaal niet thuis. Dat is opmerkelijk. Het was die jeugd die in de aanloop naar de tweede ronde van de presidentsverkiezingen massaal betoogde tegen Le Pen en het Front National. Maar de opstoot van democratische gevoelens reikte niet verder dan de mooie meimaand en dat is niet nieuw in Frankrijk.Bovendien is de kiezer moe. Volgende zondag moet hij voor de vierde keer in anderhalve maand tijd naar de stembus. Er wordt nu al meer dan zes maanden politieke propaganda gevoerd terwijl het politieke bedrijf nu eigenlijk al meer dan vier maanden stil ligt. De verkiezingscampagnes gaan nergens meer over behalve over het overleven van de politici zelf. Misschien is het daarom wel goed dat Chirac en Raffarin eensgezind hun politieke programma zullen uitvoeren, want zo en alleen zo zal men de politiek weer geloofwaardig kunnen maken.