Douwe Douwes,

columnist, over bedrijven en de beursHet valt niet mee, een notering aan de aandelenbeurs. Voor je het weet, hebben handelaren en investeerders een mening over je bedrijf. En soms vinden die mensen je bedrijf minder goed dan jijzelf. Dan kunnen ze zomaar hun aandelen verkopen en voor je er erg in hebt, daalt de koers. Bestuurders die maar niet begrijpen waarom hun aandeel door het putje gaat, hebben wel vaker de neiging om de boze buitenwereld de schuld te geven. Dat haalt je de koekoek. Iedereen die op de aandelenbeurs actief is, heeft daar een kennelijk belang bij, namelijk geld verdienen. Dat is het wezen van een aandelenbeurs. Als beleggers denken dat de koers gaat dalen en daar positie op innemen, moet je niet de beleggers de schuld van de daling geven. Je kan beter je best doen dat ze weer vertrouwen in je krijgen. Het beste advies is simpel: gewoon winst maken. Als je dat maar lang en goed genoeg doet, gaat die koers ook wel weer stijgen. de VolkskrantAnton Zijderveld, columnist, over het weerberichtAls ik s ochtends wil weten wat voor weer we te verwachten hebben, moet ik dat altijd nakijken in de krant of op de teletekst. Hoe meer het weerbericht tot minishow wordt, gepresenteerd door een telegenieke showmaster, hoe minder ik ervan opsteek. En daarin lijkt het weerbericht precies op de politiek: hoe meer die voor de televisiecameras wordt geplaatst, hoe meer het om de al dan niet charismatische politici en hun performance gaat, hoe minder het ertoe doet wat ze politiek inhoudelijk te zeggen hebben. Dat lees je later wel in de krant. En daarmee is weer eens de meerwaarde van het gedrukte woord boven het uitgestraalde woord aangetoond. Het Financieele DagbladGeert-Jan Bogaerts, journalist, over de relaties tussen Europa en de VSWie de kemphanen gadeslaat, zou het niet zeggen, maar de vriendschap tussen Europa en de VS is de belangrijkste en de hechtste ter wereld. Het is een relatie die emotie koppelt aan verstand: gevoelsmatig hangen Europeanen en Amerikanen in grote lijnen hetzelfde wereldbeeld aan. Daarin staan democratie en respect voor de mensenrechten voorop. En rationeel weten Europa en Amerika dat zij elkaar nodig hebben. Er is geen alternatief: op wereldschaal is geen andere partij te vinden die de partner hetzelfde kan bieden. Psychologen beweren dat elke relatie soms een fikse ruzie nodig heeft, om de sfeer fris te houden. Dat zal wel waar wezen. Maar zoals Europa en de VS het afgelopen jaar tegen elkaar tekeer zijn gegaan, roept eerder het beeld op van een oud, verbitterd stel, dat alleen nog om de kinderen bij elkaar blijft; en wellicht zelfs dat niet eens. de Volkskrant