Advertentie
Advertentie

Droom en werkelijkheidWouter VERVENNE

Een economische groei van 2,5 tot 3 procent de komende vijf jaar volstaat niet om de begrotingsdoelstellingen te halen en de werkloosheid duidelijk terug te dringen. Zo luidt de boodschap die het Federaal Planbureau gisteren de wereld instuurde bij de publicatie van zijn economische vooruitzichten.Vooral de opmaak van de begroting 2003 dreigt een zeer moeilijke oefening te worden. Het Planbureau verwacht een tekort van 0,3 procent van het bruto binnenlands product (BBP), terwijl de regering in haar stabiliteitsprogramma een overschot van 0,5 procent belooft. Het verschil tussen beide bedraagt 0,8 procent van het BBP of 2,2 miljard euro. Aangezien de regering met haar goudhamsterprincipe steevast een voorzichtiger groeihypothese hanteert dan de 3 procent van het Planbureau, is de te overbruggen kloof nog groter. Uit het rapport van de economische denktank blijkt dat de uitgaven te snel stijgen en dat vooral de federale overheid en de sociale zekerheid een belangrijke inspanning moeten leveren.De ongunstige begrotingsvooruitzichten zijn slecht nieuws voor de regering-Verhofstadt. De begroting 2003, die in de herfst wordt opgesteld, is de laatste voor de federale verkiezingen van juni volgend jaar. De regering had gehoopt dat er na de zomer wat ruimte zou zijn om leuke dingen aan te kondigen, zoals een verhoging van de sociale uitgaven of een lastenverlaging voor de bedrijven. Indien de ramingen van het Planbureau min of meer juist zijn, moet de regering flink bezuinigen of haar begrotingsdoelstellingen opgeven.Ook de arbeidsmarkt eist aandacht, hoewel het aantal banen de komende vijf jaar met 181.000 eenheden toeneemt. De werkgelegenheid stijgt echter trager dan in de vorige periode. Bovendien groeit de werkgelegenheidsgraad - de verhouding tussen het aantal banen en de bevolking op arbeidsleeftijd - slechts van 59 tot 61 procent. België en de andere lidstaten van de Europese Unie beloofden op de top van Lissabon een werkgelegenheidsgraad van 70 procent na te streven tegen 2010. Een hoge werkgelegenheidsgraad is nodig om de kosten van de vergrijzing te betalen.De vertraagde stijging van de werkgelegenheid en de aanhoudende stijging van de beroepsbevolking hebben tot gevolg dat de werkloosheid slechts zeer traag daalt. Het Planbureau verwacht dat over vijf jaar nog altijd een tiende van de beroepsbevolking werkloos is. Volledige werkgelegenheid - een doelstelling die op het einde van de jaren 90 begon op te duiken in toespraken van sommige politici - lijkt plots weer een utopie. De overheid mag zich daar niet bij neerleggen. Een baan voor iedereen die wil werken, mag geen droom blijven, maar moet werkelijkheid worden.