Advertentie
Advertentie

Dwars door België

In de zomer van 99 reisden wij voor de krant door Italië, op zoek naar de cultuur en de geschiedenis van de ingrediënten van de mediterrane keuken. Italië was een buitenkans, maar als we dezelfde oefening nu eens zouden doen in België?Na het Italiaanse avontuur ging het leven van elke dag verder. Wij kookten iedere dag weer Italiaans, maar met almaar meer een beetje Belgisch erbij. Weet u dat boudin de Liège met een tomatenpassata erbij een fantastische appetizer is? Maar dan wel de echte witte beuling van Luik, met een echte coulis van San Marzanotomaten. Verrukkelijk! Mozarella di buffala uit Campana met rijpe Belgische aardbeien van Wepion: ook al zon delicatesse. U weet niet wat u proeft, want eigenlijk is het een kleine stap van een tomaat naar een aardbei - gesteld dat ze allebei hun seizoen beleven. Hier gedijen de courgettes evengoed als in het zuiden en de gele bloemen kun je vullen met platte kaas in plaats van met ricotta.De mediterrane venusschelpen vinden huns gelijke in de tapijtschelp ofte palourde, maar geen enkele Italiaanse garnaal kan aan onze grijze tippen. Italianen raken ook snel geïmponeerd door onze aardappelen. Wij kunnen met die aardappelen namelijk net zo goed overweg als zij met hun spaghetti: honderden gerechten - van een mousseline tot een gratin dauphinois. Zij kennen het geheim niet van onze sirop de Liège, noch dat van de hopscheuten. Latagu belga, dat is gewoon witlof en ze lusten het, ze imiteren ons zelfs met een roodgerande variant: de treviso.Na de Italiaanse reis hadden wij maar een verlangen: de echte Belgische keuken terugvinden. Er is namelijk iets fout gegaan in onze jeugd waardoor wij allergisch zijn voor alle nieuwlichterij: grootmoeder heeft deze jongen namelijk heel vroeg leren koken omdat ze dat zelf niet meer kon. Wij hebben begin de jaren 60 smaken meegekregen die ons een leven lang al achtervolgen. Wij kunnen bijvoorbeeld lyrisch doen over een ossentong in madeirasaus of kookvlees met worteltjes. En kom daar maar eens ergens mee aandraven!Ons idee is dat je dat meer dan ooit wel moet doen, omdat de Vlaming en de Waal hun trots moeten herwinnen, na al het geneuzel en gebeuzel met de dolle koeien en MKZ. Misschien is bio een soort bezinning, een vorm van culinaire onthaasting. Maar de reformwinkel heeft niet alles in huis om ons les plaisirs demodés terug te geven.Wij moeten weer van voor af aan beginnen. Wat weten wij eigenlijk over de Ardeense ham, hoe en van wat wordt de Hervekaas gemaakt, hoeveel soorten aardappelen worden er in België nog gekweekt en wat is er zo speciaal aan de Bleu Blanc-koeien of de ooit zo geroemde dikbil van het Waasland?De werktitel waarmee wij deze opdracht binnengehaald hebben, was: Op zoek naar een eenvoudige maaltijd. Dat klonk bescheiden, kostenbesparend en geeft u het maar toe - uitdagend. De volgende negen weken willen we België doorkruisen, van zuid tot noord, van Torgny in Luxemburg tot het West-Vlaamse Lo-Reningelst, langs boerderijen en afspanningen, met de belofte dat er nooit een uitheems ingrediënt op ons bord zal komen. De vanzelfsprekendheid waarmee de slager in Bohan sur Vresse zijn hammen wou demonstreren en de chefkok in Heverlee een ossentong voor ons wou klaarmaken, waren meteen een hart onder de riem. En net als in Italië, waar we de concurrentie moesten doorstaan van ene Carluccio op Canvas, geven we straks de gourmetroutes van de lifestylebladen het nakijken. U krijgt iedere week een standplaats in een andere provincie: zeg maar couleur locale, het advies van een paar ingewijden en de verrassingen die zich onderweg, hopelijk aandienen. Niet meer of niet minder, want daar tekenen wij voor. GSVolgende week beginnen we: in Luxemburg.