Advertentie
Advertentie

Een Chileense topwijn in wording

Dat de grote wijnbouwers uit Frankrijk Chili hebben ontdekt, is bekend. Sommigen gaan er met grote (financiële) middelen tegenaan, anderen opteren voor meer kleinschalige projecten. In minder dan tien jaar een wijndomein uit de grond stampen met een budget van minder dan 10 miljoen Franse frank en vandaag reeds een mooi kwaliteitsniveau bereiken? Het kan. Twee grote namen uit de Médoc bewijzen het, en ze deden het samen.Die twee zijn Bruno Prats, voormalig eigenaar van de trots van Saint-Estèphe, Cos dEstournel, en Paul Pontallier, directeur van Château Margaux, dat onder zijn bewind de jongste twintig jaar opnieuw die topkwaliteit levert die men eigenlijk van dit kasteel moet eisen. Zij dagdroomden zowat 15 jaar geleden van een wijnproject in Chili. Ze gingen op zoek naar een geschikte locatie, een geschikt terroir. Die vonden ze in de Maipo-vallei, waar verschillende van de Chileense topwijnen worden geproduceerd.Ze namen een gemeenschappelijke vriend bij de arm, Felipe de Solminihac, een Chileen van Franse afkomst, en zoals zijzelf landbouwkundige en oenoloog. In 1990 kochten ze 18 hectare grond die nog niet werd bebouwd, maar die wel zeer mooi gelegen is aan de voet van het Andesgebergte. Het gezicht op Santiago de Chili en op de eeuwig besneeuwde bergtoppen is duidelijk de verplaatsing waard. Maar belangrijker voor de wijnbouw waren de prima karakteristieken van het terroir: de grond is arm, heeft een helling, wat de drainage van water bevordert, en de hoogte van een kleine 700 meter is perfect voor de wijnbouw. Warme dagen maken plaats voor koude nachten, en de grote temperatuurverschillen zijn gunstig voor de kwaliteit van de druiven, die mooi maar niet te snel rijpen. Zo blijven er voldoende zuren in de rijpe druif aanwezig, wat zorgt voor pittigheid en bewaarpotentieel. Ook vanuit een phytosanitair standpunt is de locatie gunstig. Chili heeft nooit de phylloxera gekend, en buiten wat meeldauw - vlot te bestrijden met wat zwavel - zijn er weinig infectiemogelijkheden.Prats en Pontallier begonnen te planten in 1991 en 1992, de wijnkelder werd in 1993 gebouwd. Van de 18 hectare werden er vijftien aangeplant met cabernet sauvignon (een druif die de médocains natuurlijk perfect beheersen), twee hectare met merlot en 1 hectare carmenère, een interessante druivelaar die in Chili mooie resultaten kan geven.De rendementen worden hier streng beperkt, iets wat ook in Chili geen evidentie is. Met een gemiddelde opbrengst van 50 hectoliter per hectare bedraagt de jaarproductie van Paul Bruno zowat 60.000 flessen. Ze verloochenen hun afkomst niet: hier wordt uitsluitend rode wijn geproduceerd.In de chais wordt niets aan het toeval overgelaten, de heren hebben trouwens een naam hoog te houden. Moderne apparatuur in roestvrij staal, gebruik van Franse eik waarin de wijnen gemiddeld één jaar verblijven, botteling onder perfecte omstandigheden. Zowat een derde van de oogst gaat op nieuwe eik, de rest in vaten van het tweede of derde jaar. Maar essentieel blijft natuurlijk het basisproduct, de druif.Een kleine verticale degustatie brengt hier bevestiging. De eerste wijn wordt gemaakt in 1995 en 1996, maar het is pas vanaf 1997 dat Bruno Prats en Paul Pontallier de kwaliteit stilaan hun project waardig beginnen te vinden. Uit onze proefnotities.1997: diepe, weinig geëvolueerde kleur; kruidig boeket met ook wat gestoofde pruimen; mooie rijpe tannines die nog niet helemaal versmolten zijn en een goede dosis alcohol - 1997 was een droog jaar, het jaar van de niño.1998: de neus wint aan karakter; cassis en een fijne licht-rokerige toets, eigen aan het terroir, springen duidelijker naar voor, evenals wat licht vegetale toetsen (munt); de aciditeit is hier nadrukkelijker aanwezig en beklemtoont de persoonlijkheid van de wijn.1999: de wijn komt duidelijk uit dezelfde familie, maar we gaan opnieuw duidelijk in stijgende lijn; (wat een verschil één jaar maakt!). Naast de leeftijd van de stokken speelt ook het werk in de wijngaard. We krijgen dat steeds beter onder de knie, zo zegt Paul Pontallier. De wijn heeft meer diepte en complexiteit, mooi aromatisch, evenwichtig; opdracht volbracht.Paul Pontallier, op doortocht in België, heeft ook enkele vatstalen van het millésime 2000 meegebracht. We proeven de carmenère en de cabernet sauvignon afzonderlijk, en maken daarna zelf een assemblage: altijd een boeiende belevenis. De cabernet wordt nog gedomineerd door het getoaste hout, de carmenère (ongeveer 10 procent in de blend) brengt aromas van specerijen en groene pepers. De mengeling is zoals gewoonlijk meer dan de som der delen.De ultieme test voor de wijn is aan tafel, en de flesresten worden dan ook meegenomen naar het restaurant. Krist de Bruyn van Bistro Novo in Roeselaere, zorgt voor een voortreffelijke begeleiding. De mid-dertiger leerde het vak onder meer bij Pierre Wynants, en hij bewijst dat je in een brasserie ook zeer goed kunt eten. De gidsen hebben hem nog niet echt ontdekt, maar de lokale cliëntèle wel, en reserveren is s middags en s avonds zeker nodig. De kaart is beperkt, maar de producten zijn van een grote versheid en kwaliteit. Wij twijfelen tussen tarbot en hazenrug om uiteindelijk de goede beslissing te nemen: beide. Pontallier, als directeur van Margaux toch een en ander gewoon, geeft graag toe dat hij in België aan tafel telkens weer aangenaam verrast wordt. Zijn wijn moet bij de Chileense keuken ook goed smaken, stellen we. Altijd welkom, zegt Pontallier. Ook op Margaux. Dat is een suggestie om niet te vergeten. Maar dat wordt natuurlijk weer een heel ander verhaal. MDCDe wijnen Paul Bruno kosten circa12 euro, en worden exclusief verdeeld door de firma Vyncke Daels,Noordstraat 70, Roeselare,tel.: 051/20.03.16, fax: 051/24.11.33.