Advertentie
Advertentie

Een dinsdag in april

(tijd) - Acht maanden nadat de zaak-Dutroux is losgebarsten, ligt het verslag voor van de parlementaire enquêtecommissie die heeft nagegaan waarom de ontvoering van vijf kinderen niet tijdig kon worden opgelost. De commissieleden hebben unaniem de fouten in het onderzoek geanalyseerd, de namen van de verantwoordelijken genoemd, een blauwdruk voor structuurhervormingen getekend. Er golfde een lichte euforie over het land. De 'nieuwe politieke cultuur' leek plots binnen handbereik. Aan het eind van een week die andermaal in het teken stond van de affaire-Dutroux, blijkt evenwel dat de weg van de politieke vernieuwing lang en bonkig is.Alle ogen waren dinsdagmiddag op het Paleis der Natie gericht. Te oordelen naar de massale mediabelangstelling - de diensten van de Kamer van Volksvertegenwoordigers verdeelden een toegangsbadge aan een kleine driehonderd journalisten en bijna twintig cameraploegen - keek niet alleen België maar ook de rest van Europa reikhalzend uit naar de voorstelling van het eindverslag van de commissie-Dutroux. Wat een parlementair hoogfeest had moeten worden, verwaterde echter tot een veel te lange en veel te saaie monoloog. Natalie de T'Serclaes, de Franstalige verslaggeefster, wist haar betoog nog enigszins aanhoorbaar te houden, maar de grijze eentonigheid waarop Renaat Landuyt grote delen van het verslag voorlas, was een gesel voor het oor en van aard om elke wakkere burger in slaap te wiegen. Het halfrond liep zienderogen leeg. In de wandelgangen treurde menig kamerlid om de gemiste kans.