Een Franse kluchtFrederik Delaplace

De voorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB), Wim Duisenberg, kondigde donderdag aan dat hij er midden volgend jaar mee ophoudt. De Nederlander wordt er dan 68 en hij koestert niet de ambitie in de voetstappen te treden van zijn nu al 76-jarige Amerikaanse collega Alan Greenspan. Duisenberg zal zowat vijf jaar op post zijn gebleven, niet de volle ambtsperiode van acht jaar. De Fransman Christian Noyer, de ondervoorzitter van de ECB, houdt het al in mei van dit jaar voor bekeken. Zijn ambtsperiode duurde slechts vier jaar. Daarmee is de hele top van de ECB dus plots ontslagnemend, niet echt de beste garantie voor een geloofwaardig beleid. Zeker omdat nog helemaal niet is uitgemaakt wie Noyer en Duisenberg opvolgt. De twaalf lidstaten van de eurozone moeten naar aloude gewoonte een compromis uitwerken over de hoge topfuncties. Dat wordt geen eenvoudige opdracht. Het is bijvoorbeeld lang niet zeker dat Jean-Claude Trichet, gouverneur van de Banque de France en lange tijd topkandidaat voor de job, nog in aanmerking komt. In Frankrijk loopt een gerechtelijk onderzoek naar Trichets rol in de fraude die aan de basis lag van de bijna-ondergang van de Franse staatsbank Crédit Lyonnais. Trichet zat destijds als vertegenwoordiger van de Franse staat in de raad van bestuur van de bank en had dus weet van de fraude, of had er weet moeten van hebben. De kans dat Trichet het ooit nog tot in Frankfurt schopt, hangt aan een zijden draadje.De vraag luidt ook of het heimelijke akkoord dat de Franse president Chirac en de Duitse bondskanselier Kohl in 1998 sloten over de topfuncties bij de ECB nog van kracht is. De deal bepaalde toen dat Duisenberg na vier jaar zou opstappen en dat Trichet hem zou opvolgen. Vandaar ook dat de Fransen het pikten dat Noyer al na vier jaar baan moest ruimen.Officieel blijven de Fransen Trichet naar voren schuiven, maar voor de geloofwaardigheid van de ECB kan dat dodelijk zijn als hij niet snel wordt witgewassen in het gerechtelijk onderzoek. De Fransen kunnen best zo snel mogelijk een nieuwe en onbesproken kandidaat zoeken. De afloop van het gerechtelijk onderzoek afwachten is geen optie. Duisenberg moet pas over 16 maanden worden vervangen, maar zolang wachten om duidelijkheid te scheppen kan de ECB en de euro ook het laatste greintje respect kosten op de financiële markten.De ECB heeft nood aan enkele hoogwaardige kandidaten, die doortastend en iets minder wereldvreemd te werk gaan. Want een ding is zeker: niemand zal het duo Duisenberg-Noyer missen. Ze haalden nooit de uitstraling en geloofwaardigheid die van een centraal bankier verwacht wordt en gaven niet altijd blijk van een correcte inschatting van de reële economische noden. Het feit dat ze beide aankondigen te vertrekken zonder dat hun opvolging is geregeld, is typerend voor hun ECB-carrière.