Een nul voor genetica

Het slechtste resultaat dat ik ooit tijdens mijn studietijd gehaald heb, was op een examen godsdienst. Ik herinner mij niet meer wat de vraag was, maar ik herinner mij wel mijn antwoord. Namelijk dat als de ossen voldoende verstand zouden hebben om zich een godheid te bedenken, hun God er ongetwijfeld als een vette os zou uitzien. En hetzelfde gold mijns inziens voor alle andere diersoorten. Kortom, ik vond het behoorlijk verdacht dat wij ons God als een mens (of af en toe een duif) voorstelden. Mijn conclusie was dat wij beter onze mond zouden houden over dingen waar wij niets van afweten. U kunt zich het examenresultaat al voorstellen: een dikke nul. Ondertussen ben ik er nochtans achtergekomen dat ik - toegegeven, met zo'n drie millennia achterstand - alleen maar heruitgevonden had wat een oude Ionische natuurfilosoof ook al verkondigd had. Echt beroemd is de man met dat inzicht overigens ook niet geworden.