Advertentie
Advertentie

Een trouwe vriend

In een niet zo verre toekomst strijden drie biotechnologische bedrijven om de gunst van de beleggers. Alledrie willen ze de beste beursresultaten voorleggen. Daarvoor beschikken ze over hetzelfde wapen, een genetisch gemodificeerde werknemer. Elke werknemer van deze biotechfirmas kreeg het gen ingeplant dat getrainde honden trouw maakt. Zo ontstond een nieuwe werkende klasse die loyaler en productiever is dan al de vorige. En het leukste van alles is: jij bent de baas.Dat is in een notendop het scenario voor Metapet, de nieuwste creatie van Action Tank, een creatief netwerk rond de digitale kunstenaressen Natalie Bookchin en Jin Lee. In Metapet speelt u zelf de personeelschef in een van die drie bedrijven. Net zoals uw werknemers bent u trouwer dan de personeelschefs in de echte wereld, want eens uw keuze gemaakt kan u nooit meer van bedrijf veranderen. Een ander verschil met de echte personeelschef is dat u slechts één werknemer tezelfdertijd kan engageren. Het komt erop aan uw werknemers zo goed mogelijk te behandelen en u te concentreren op het vinden van de juiste balans tussen een streng en een stimulerend beleid.Zon Metapet onderhouden is geen sinecure. Zoals bij een Tamagotchi moet u op elk moment waken over gezondheid, uiterlijk en moraal van uw werknemer. Als de arbeidsdruk te hoog wordt en u uw werknemer niet op de juiste manier weet te motiveren neemt die gewoon zelf ontslag. Werk en ontspanning gaan hier hand in hand en de werknemer krijgt binnen het bedrijf de mogelijkheid voor therapie, fysieke ontspanning en zelfs plastische ingrepen. Door te kiezen voor bedrijven uit de biotechnologische industrie maken Bookchin en Lee de cirkel van de absolute controle helemaal rond. In deze futuristische vorm van bedrijfsvoering hebt u als baas niet alleen voortdurend inzicht in de persoonlijke correspondentie en zelfs het uiterlijk van uw werknemer, ook zijn of haar genetische samenstelling is op voorhand bekend. U bepaalt voor uw werknemer op welk moment en hoeveel er gewerkt wordt, wanneer gerust wordt, wanneer het tijd is voor therapie, eten, medicatie of lichamelijke oefeningen. Van tijd tot tijd moet u uw Metapet, net zoals uw hond, belonen. Dat kan met een koffiekop met het bedrijfslogo, met een oorkonde, een stressbal of een promotie.Het is heel leerzaam regelmatig een kijkje te nemen in de e-mailcorrespondentie van uw medewerkers. U leert er niet enkel de roddels die de ronde doen over de collegas, ook wat de werknemers doen buiten de werksfeer wordt via de bedrijfsmail besproken. Soms lees je hier ook de achterklap over de baas, jij dus. Als dat te grof wordt, is een simpele druk op de knop voldoende om uw Metapet te ontslaan en te vervangen door een ander exemplaar. Het spel van ontslagen en promoties maakt deel uit van een weloverwogen strategie. Maar uiteraard geeft de goede chef de werknemers ook voldoende vrijheid, want te veel bemoeizucht werkt op de zenuwen, waardoor u goede werkkrachten dreigt te verliezen.De versie die nu on line is, is een betaversie waaruit de laatste onvolkomenheden nog worden weggewerkt. Natalie Bookchin en Jin Lee stonden in voor het algemene concept, het scenario en de teksten. Voor de minigames die onverwachts opduiken op de schermen van de naarstige werknemers deden ze een beroep op andere digitale kunstenaars. Die laten de Metapets ontspannen door ze DNA-stringen te laten klonen of netwerken te debuggen. In clone a phrase gaat de computer aan de slag met een door de speler ingevoerde zin. In een ander spel wordt gejaagd op bijen die pollen van genetisch gemodificeerde planten doorgeven aan traditionele gewassen.Bookchin is met dit internetspel niet aan haar proefstuk toe. Ze verdiende haar sporen in de net-artgemeenschap met haar story of net art (open source), een on line net-artgeschiedenis die ze sinds 1999 bijhoudt. Met The Intruder, een internetspel gebaseerd op het werk van Borges, maakte ze een klassieker onder de internetgames. Ze was ook een tijdlang actief in de internetactivistengroep ark, waar ze veel van de corporatistische themas aanraakte die ze in deze game behandelt.www.metapet.net Documenta on lineVijf jaar geleden werd de internetkunst voor het eerst deel van een grote internationale tentoonstelling. Dat was de verdienste van Documenta X en haar curator Cathérine David. Achteraf werd nogal wat geklaagd over de stiefmoederlijke behandeling van de internetkunstenaars. Ze waren onderbetaald (600 euro all-in, klapte een van hen uit de biecht) en werden allemaal samengepakt in een kille ruimte die meer weg had van een kantoor dan van een tentoonstellingsruimte. Als klap op de vuurpijl hielden de organisatoren het na 100 dagen voor bekeken en beslisten ze de site na de tentoonstelling gewoon te verwijderen.De Sloveense internetkunstenaar Vuk Cosic dacht daar anders over. Een catalogus blijft toch ook beschikbaar nadat een tentoonstelling is afgelopen? Schilderijen, beelden en videos worden toch ook niet vernield omdat ze niet meer getoond worden? En dat terwijl een website zo makkelijk te archiveren is. Cosic bewees hoe makkelijk het was door in een geniale hack een volledige kopie te maken van de site en de meer dan 2000 paginas te archiveren op zijn eigen webstek. Dankzij de internetkunstroof van Cosic kunnen we vandaag nog zien hoe het vijf jaar geleden gesteld was met de internetkunst tijdens de Documenta.Het was daar dat we voor het eerst hoorden van Joan Heemkerk en Dirk Paesmans Jodi of van Heath Buntings irational.org. Vijf jaar geleden lag de klemtoon in de internetbijdragen nog op de metakunst, of kunst over het net, die uitdrukkelijk aan zichzelf refereerde. Toch werd, trouw aan de filosofie van de rest van de tentoonstelling, het net ook ingezet als een medium om, met themas als Surfaces and territories of Cities and Networks, na te denken over de wereld.Vandaag zijn de zaken lichtjes geëvolueerd. Curator Okwui Enwezor maakte tijdens de voorbereidingen van de huidige Documenta al gretig gebruik van het internetwerk als discussieforum. Vier platforms in vijf verschillende steden gingen de tentoonstelling vooraf. Tijdens een eerste platform in Wenen en Berlijn werd nagedacht over de Nieuwe Wereldorde. Het tweede platform vond plaats in New Delhi rond het thema van de Waarheid. Nummer drie, over Creolizatie, ging door in Sint-Lucia en in Lagos werd stilgestaan bij de specifieke problemen van vier Afrikaanse steden. Documenta 11 is het vijfde en laatste platform, of het hoogtepunt van die onderzoeken. En ook nu kan u verschillende delen van de tentoonstelling volgen via de computer.Van de werken in deze tentoonstelling zijn er zeven die zich voor een groot deel afspelen op het web en allemaal hebben ze iets met plaatsen. Sommigen richten zich daarbij op zeer lokale fenomenen. Thomas Hirschhorn integreerde zijn monument voor Bataille via webcams in de levens van de gemarginaliseerde Kasselse bevolking. De Duitse groep Park Fiction maakte een website rond stadsvernieuwing in Hamburg. Het RAQS Media Collective gebruikt het internet en ongelicenseerde software om informatie over hun stad te verspreiden. De Kroatische Sanja Ivekovic vertelt in Looking for my mothers number over de oorlog in Kroatië, de vluchtelingen en de rol van de vrouwen in het verzet. De Litouwers Nomeda en Gediminas Urbonas hebben het over de filmgeschiedenis van hun land en de rol die vrouwen daarin speelden. De Singaporese groep Tsunami.net speelt met de webwalker het meest expliciet met de geografische neutraliteit van het internet. Deze browser wordt gestuurd door een wandelaar uitgerust met een GPS-systeem. Momenteel is die browsende wandelaar (of internet explorer zoals ze door Tsunami ook wordt genoemd) onderweg van Kassel naar Kiel, waar zich de webserver bevindt van de Documenta. www.ljudmila.org/~vuk/dx/ is de kopie van de vorige Documenta website die Vuk Cosic nog steeds bewaart op zijn eigen website.www.documenta.de is de officiële site van Documenta 11, met het volledige programma van de vijf platforms, alle informatie over alle kunstenaars en links naar de internetbijdragen. Pieter VAN BOGAERTOLD SCHOOLHeimwee naar de net.art van de vorige Documenta? Naar de werkjes die de controle van uw computer overnemen en het scherm tijdelijk veranderen in een stukje abstracte optische kunst? Ze bestaan nog steeds! Soms wordt er wel eens wat nieuwe hippe software ingezet, maar de geest van Jodi is nooit ver weg.Pop-jodiEryk Salvaggio maakte dit net.art portret van Warhols fetisjactrice Edie Sedgwick. Verschillende beelden van één foto, zo zou Warhol het ook gedaan hebben. Alle beelden gegenereerd op één bladzijde, zo simpel had zelfs Jodi het niet kunnen bedenken. En pure ASCII-art bovendien, zoals Vuk Cosic ze graag zou gemaakt hebben. Toch haalde geen van deze kunstenaars ooit zo een betoverend mooi resultaat als dit. http://www.salsabomb.com/edie/edie.htmlOp-jodiVan Lia, de helft van het Oostenrijkse Flash-duo Turux, komt dit werk. 10 is de titel en het creëert algoritmische texturen door de bewegingen van de muis te volgen. Het lijkt een beetje op de sabotagekunst van de begindagen van de net.art, maar het is veel doordachter. Een geprogrammeerd toeval, of zoals kenners het noemden, een kruising tussen Jodi en de action paintings van Jackson Pollock. Een werk om te doen, dat heel geavanceerd ook de mogelijkheid biedt om screenshots op te slaan tijdens kijksessies. http://www.computerfinearts.com/collection/lia/10/10.html Meta-jodi Screenshots, negen in totaal, is ook wat we zien in dit werk van de geheimzinnige net-artiest Meta. We vinden hier even weinig uitleg als in de vorige werken. Deze beelden kunnen alleen nog door een machine gemaakt zijn. Dit is werk dat niet meer gebouwd wordt, maar gewoon in gang gezet en dat vanzelf voort lijkt te groeien. Organische technologie zonder interactie of betekenis; 100 procent kijkplezier. http://www.meta.am/graphic/vectleu