Eigen technologie eerst?Luc van Aelst

Ubizen belandt zo goed als zeker in buitenlandse handen. De naam van de koper is nog niet bekend, maar alles wijst erop dat het om een groot Amerikaans technologiefonds gaat. Na de hygienegroep Ontex en het aluminiumbedrijf Remi Claeys Aluminium is nu dus de in 1995 opgerichte netwerkbeveiliger Ubizen uit het Leuvense aan de beurt. De reden voor de operatie is eenvoudig: Ubizen kampt al jaren met financieringsproblemen. Het bedrijf heeft geld nodig om de komende jaren te groeien en vindt dat geld niet in eigen land. De Lernout & Hauspie-kater speelt hier zeker mee. Het faillissement van de Ieperse spraak- en taaltechnologiegroep kon niet op een slechter moment komen. Het was voor velen de ultieme bevestiging dat de hele dotcom-sector op lucht was gebouwd. De gevolgen waren dramatisch: technologiebedrijven, ook de bonafide die producten hadden die werkten, kregen het almaar moeilijker om hun groei te financieren. Technologie leek taboe te zijn, ook voor de durfkapitalisten die maar wat graag hadden geinvesteerd in de Lernout & Hauspies van deze wereld. Sommige startbedrijfjes die destijds in de Ieperse taalvallei of elders aanwezig waren, leken geen enkele moeite te hebben om, ondanks de vaagheid van hun businessplan, aan voldoende zaaikapitaal te komen. Vandaag wordt wie met dergelijke projecten een financier benadert, vierkant uitgelachen. Zelfs gevestigde waarden als Ubizen lijken het slachtoffer te worden van deze situatie. Het bedrijf heeft een uitstekende reputatie in het wereldje van de internetbeveiliging en wordt door een bekwame topman geleid. Maar dat kan niet beletten dat het bedrijf in buitenlandse handen belandt en waarschijnlijk ook van de beurs verdwijnt. Het is duidelijk dat Vlaanderen iets moet doen om het tij te keren. Investeren in beloftevolle (technologie)bedrijven moet dringend aangemoedigd worden. De recente goedkeuring van de wet over de private privak is een stap in de goede richting. Op Vlaams niveau kan van de ARKimedes-regeling hetzelfde worden gezegd. Maar het gaat om oneindig veel meer dat het aanmoedigen van durfkapitaalinvesteringen. Onze regio moet trachten de kennis waarover we beschikken, hier te houden. Vandaag verdwijnt die kennis maar al te vaak naar het buitenland. Landen als Canada trekken buitenlanders aan om te komen werken in de ICT-sector. Niet enkel de federale regering maar ook de regionale en lokale overheden dragen daar allemaal hun steentje bij. Fiscale stimuli volstaan niet. Er is ook behoefte aan een grondige mentaliteitswijziging over het belang van de kenniseconomie. Men kan enkel hopen dat Verhofstadt II er de nodige aandacht aan besteedt in het nieuwe regeerakkoord.