Elio di Rupo, voorzitter van de PS, over tweeënhalf jaar paars-groen

Deze regering heeft op sociaal en communautair vlak evenwichtig werk geleverd. Elke redelijke burger zal dat erkennen, voor welke partij hij ook stemt. Ik hoef u toch niet te vertellen dat het met minister-president Patrick Dewael aangenamer praten is dan met Luc Vandenbrande? In deze coalitie is tenminste een gesprek mogelijk zonder dat er tegen de Franstaligen een agressief, triomfalistisch toontje wordt aangeslagen. Vandenbrande was een windmaker. Weet je nog hoe hij zich naar Parijs haastte om er een Vlaamse renner te feliciteren die 262ste was geëindigd in de Tour? Alsof die man de Tour gewonnen had. Zo grotesk, daar zijn geen woorden voor. Ik bedoel: dàt was het sfeertje waarin we een paar jaar geleden nog moesten werken, hè. Ik ben dus opgetogen over paars-groen, maar ik besef evengoed dat we nog twee aartsmoeilijke jaren in het verschiet hebben. We moeten rekening houden met een economische terugval die langer dan een halfjaar kan duren, zodat we goed op onze centen zullen moeten letten. De mensen iets onthouden is link, maar hen iets afnemen is ronduit dramatisch. HumoMark Eyskens, oud-minister van Buitenlandse Zaken, over de toekomst van de besluitvorming in EuropaWat zouden de geloofwaardigheid en besluitvaardigheid zijn van president Bush, indien hij zijn beslissing om Afghanistan te bombarderen vooraf had moeten laten goedkeuren door de gouverneurs en parlementen van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten? Dat is ongeveer de toestand in Europa en die zal er niet op verbeteren wanneer de EU zal bestaan uit 20, 25 of 30 lidstaten. De first-best oplossing is uiteraard de uitbouw van een echte federale unie met een regering, een volwaardig Europees Parlement en zelfs een verkozen Europese president, in een open en multiculturele gemeenschap. Dit toekomstbeeld ligt echter verder af dan ooit. Jacques Delors spreekt van een Fédération des Nations, wat wellicht een contradictie is. En tussen droom en daad staan talrijke praktische bezwaren. Die van de nationale vendelzwaaiers, de pure cultuur-kampers, de eigen-volk-eersters, de protectionisten van de zelfgebakken koekjes, de goedbedoelende en slecht redenerende antiglobalisten, de bazelaars rond de opdrogende dorpspomp. Europa zal nog jarenlang in materies die te maken hebben met de nationale soevereiniteit - zoals defensie - een confederatie blijven van nationale staten. NRC HandelsbladJeffrey Sachs, directeur van het Centrum voor Internationale Ontwikkeling van Harvard University, over de islamVelen in het Westen geloven dat islamitische maatschappijen hopeloos achterlopen, opgesloten in 7de-eeuwse idylles, niet in staat om aan te sluiten bij de moderne wereld, ondanks de indrukwekkende institutionele en economische prestaties van landen als Tunesië over Turkije tot Maleisië, of meer recente economische hervormingen in Egypte en Jordanië. De interpretatie van het verval van de islam als ethisch, in plaats van demografisch en geopolitiek, voedt het onbegrip, de neerbuigendheid en de onverdraagzaamheid. Financial Times