Advertentie
Advertentie

Erik Dejonghe,

voormalig topman van Barco, over zijn depressieHet staat veel minder goed dan een gebroken been, want dat laatste is waarschijnlijk het gevolg van een sportongeval. En het staat slechter dan een hartinfarct, want dat krijg je van te veel te werken. Depressie daarentegen is zwakte, is afgaan. Maar als je met managers praat tussen pot en pint, dan komt bij de derde pint bij velen naar boven dat ze ook soms aan hun zelfbeeld twijfelen. (...) Op mijn 35ste kwam ik aan het hoofd van Barco Electronic. In een industriële omgeving moet een loopbaan steeds crescendo gaan. Maar waarom kan een loopbaan niet de vorm aannemen van een boog? Waarom kan je, nadat je de top bereikt hebt, niet op een gecontroleerde manier afbouwen? Als een Rode Duivel op zijn 39ste zegt ik stop, krijgt hij een staande ovatie. Als een manager op zijn 54ste zegt dat hij wil stoppen, kijkt men gênant de andere kant op. Voor de buitenwereld is het onmogelijk een activiteitenniveau te verminderen zonder een stap terug te zetten. Dat is een verschrikkelijke uitspraak. Een stap terugzetten, is achteruitgaan. Terwijl je bij onthaasten nog steeds vooruitgaat, maar dan in een tempo waarbij je je beter voelt. TrendsGerard Kleisterlee,topman van Philips, over het beleid bij PhilipsEchte nieuwe ontwikkelingen in de wereld ontstaan altijd door samenwerkingen van bedrijven en daar zijn we de afgelopen tien jaar niet echt handig in geweest, door onze naar binnen gerichte cultuur. Daardoor hebben we niet goed opgelet wat er allemaal buiten gebeurde. Daar probeer ik verandering in te brengen. Twee weken geleden was ik op een Microsoft-bijeenkomst. Dan zie je dat gigantische netwerk met klanten waardoor Microsoft steeds weer weet welke applicaties er moeten komen. Dat moeten wij ook kunnen. Het Financieele DagbladH.J.A. Hofland,columnist, over president BushEnig anti-Amerikanisme is er altijd geweest. Maar dit is anders. Niet Amerika wordt gewantrouwd, maar deze president. Het zijn die retorische prestaties van wisselende inhoud die onrust en onzekerheid zaaien, niet alleen in Europa. Het is de telkens weer gevestigde indruk dat tussen het Pentagon en het State Department een stevige strijd wordt gevochten, en dat de president in het openbaar de woorden herhaalt van degene naar wie hij het laatst heeft geluisterd. En ten slotte is het de eenvoud van dit agressief moralisme dat, toegepast op de ingewikkelde werkelijkheid, tot krachteloze taal van de tekstschrijver wordt. Het gaat niet om de slechtheid van de terroristen, maar om de geloofwaardigheid van de machtigste man ter wereld. NRC Handelsblad