Advertentie
Advertentie

Erik Suy, emeritus hoogleraar internationaal recht aan de KULeuven, ov

er de neutraliteit van ZwitserlandZwitserland is een blinde vlek op de Europese kaart. Het refereert altijd aan de heilige neutraliteit, maar in feite denkt het uitsluitend aan de centen. Wat brengt het op? In 1985 is er al een referendum over het VN-lidmaatschap geweest. Ik heb dat van dichtbij meegemaakt, en ben er ook meerdere keren gaan spreken. De gewone Zwitser had geen idee van wat de VN was. Hij kende alleen de spectaculaire mislukkingen van VN-missies. Aan zo een organisatie staat hij zijn autonomie niet af. Net zo min als hij lid wil worden van de EU, die haar lidstaten een uniforme fiscaliteit wil opleggen en het bankgeheim wil aantasten. Aan het feit dat hij daarbuiten staat, dankt de Zwitser net zijn welvaart. Overigens sluit Zwitserland zich wel aan bij officiële VN-sancties, zoals tegen Irak of Joegoslavië, en is het lid van tal van gespecialiseerde VN-organisaties. Maar alleen als het er zelf voordeel kan uit halen. KnackAd Scheepbouwer, voorzitter van TNT Post Group, over Franse overheidsbedrijvenIn Frankrijk is de service public heel belangrijk. De Fransen willen bij wijze van spreken dat de postbode helpt bij de bevalling. Werkgelegenheid speelt ook een belangrijke rol. Dat is allemaal heel eerbaar, maar dan moeten ze met dat monopoliegeld niet buiten Frankrijk gaan concurreren. Frankrijk heeft miljarden gestopt in de overname van allerlei bedrijven in het buitenland, zoals Casema in Nederland. Dat is schijnheilig, maar dat doen ze met France Télécom, met het water en de elektriciteit ook. FEM/DeWeek Kees Schuyt, columnist, over de kerstboodschap van de Nederlandse minister van Economische Zaken, Annemarie JorritsmaWe gaan naar steeds minder afgedwongen solidariteit. Mensen willen zelf verantwoordelijk zijn. Na de privatisering van de markt, volgt de privatisering van de mens. Deze laatste zin heb ik wel vier keer moeten lezen. Wat staat er nu precies? Bij de privatisering van de markt kan ik me al niets voorstellen, omdat de markt een simpel model is voor de onzichtbare regeling van ieders eigenbelang. Maar de privatisering van de mens is zoiets als de vernulling van de nul in de wiskunde, of van de privatisering van het privaatrecht in de rechtsgeleerdheid. Is het de overdrijvende trap van het neoliberale mensbeeld, dat ons de komende twintig jaar nog te wachten staat? Letterlijk genomen komen we bij een privatisering van de mens in de buurt van het eenzelvige bestaan van autisten en idioten, maar dat zal de bedoeling wel niet geweest zijn (en het zou bovendien een grove belediging zijn aan het adres van die zieke mensen). De kerstboodschap luidt kort en goed dat we geen boodschap hoeven te hebben aan elkaar, dat de mens het beste alleen voor zichzelf leeft en zorgt; dat het kabinet natuurlijk wel gekenmerkt wordt door een goede teamgeest, maar dat elders in de samenleving een soortgelijke solidariteit voorgoed moet worden uitgebannen. Dat we in de komende twintig jaar onder het paarse juk door moeten, op weg naar een samenleving van superegoïsten. Ik kan mijn kerstvraag niet voor me houden: is er een verband tussen deze onzinnige uitspraak van de minister en het ontbreken van een band tussen de mensen? De Volkskrant